NURİYE AYÇA GÜL, SERDAR CÖMERT, TURGUT AĞZIKURU, AYÇA VİTRİNEL, YASEMİN AKIN, BERRİN TELATAR, NADİR GİRİT
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2010;21(2):77-83
AMAÇ: Çalışmamızda perinatal asfiksi tanılı olgularımızın demografik özelliklerini belirlemek, asfiksi görülme yüzdesini ve mortalite oranını ortaya koymak ve yıllar içerisindeki değişimi değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEMLER: Çalışmamızda Ocak 1999-Aralık 2005 tarihleri arasındaki 7 yıllık süre içerisinde perinatal asfiksi tanılı 295 yenidoğanın dosya kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. BULGULAR: Olguların 116’sı (%39) kız, 179’u (%61) erkekti. Sarnat&Sarnat sınıflamasına göre 105 (%36) olgu Evre I, 119’u (%40) Evre II ve 71’i (%24) Evre III olarak değerlendirildi. Olguların 112’si (%38) kaybedildi. Elli sekiz (%20) olgu konvulziyon geçirirken; olguların konvulziyon geçirmesi ile mortalite oranları arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Perinatal asfiksi sıklığını ortalama 10/1000 canlı doğum olarak saptadık. Tüm yıllar içerisinde en düşük oran 6.8/1000 canlı doğum ile 2005 yılında saptandı. Çalışmamızda evre III olguların oranı 2005 yılında en düşük düzeyde saptandı (%9.7). SONUÇ: Asfiksi açısından riskli gebeliklerin saptanması ve uygun resüsitasyon girişimlerinin uygulanmasının yaygınlaştırılması asfiksiye bağlı mortalite ve morbiditeyi azaltmaya katkıda bulunacaktır.
