ÜMİT ÇABUŞ, CİHAN KABUKÇU, DENİZ AYDIN CEYLAN
Kocatepe Tıp Dergisi - 2022;23(1):25-32
AMAÇ: Son üç yıl içinde kliniğimizde uygulanan peripartum histerektomi olgularını retrospektif olarak incelemeyi ve peri¬partum histerektominin insidansını, risk faktörlerini, endikas¬yonlarını, uygulanan cerrahi yöntemleri, komplikasyonları ve sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak 2017 ve Ocak 2020 tarih¬leri arasında Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesinde peripar¬tum histerektomi uygulanan hastalar dahil edildi. Peripartum kanaması olan ancak konservatif yaklaşımlar uygulanarak (de¬fektif plasenta insersiyon alanının sütürasyonu veya segmental rezeksiyonu, uterus kompresyon sütürleri, intrauterin balon uygulamaları, uterin veya internal iliak arter ligasyonu vb.) pe¬ripartum histerektomi yapılmayan hastalar çalışmaya dahil edil¬medi. Hasta bilgileri, hasta dosyaları ve hastane kayıt sistemin¬den elde edildi. Hastaların demografik ve klinik verileri analiz edilerek değerlendirildi. BULGULAR: Üç yıllık süre içinde kliniğimizde toplam 3220 do¬ğum gerçekleşti. Bu hastalardan yirmibir tanesine peripartum histerektomi uygulanmış olup insidansı 6,5/1000 idi. Postpar¬tum kanama grubunda peripartum histerektomi için en sık endikasyon plasenta yerleşim ve invazyon anomalileriydi (% 90,4) ve bu anomaliler arasında da en sık görülen histopatolojik tanı plasenta previa ve plasenta increta (% 33,33) birlikteliğiy¬di. Masif transfüzyon, mesane hasarı, relaparatomi ve yara yeri enfeksiyonu PH uygulanan hastalarda en sık görülen morbidite nedenleriydi. SONUÇ: Günümüzde plasenta yerleşim ve invazyon anomali¬leri peripartum kanamaların en sık nedeni olmaya başlamıştır. Peripartum histerektomi ise abnormal plasentasyon için temel tedavi şekli olmaya devam etmektedir.
