Abdullah ATLI, Sertan Hamza GÜR, Yeliz YAZICI DEMİR
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;30():598-613
Amaç: Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde video oyunu bağımlılığı ile yalnızlık arasındaki ilişkide oyun türünün (etkileşimli/etkileşimsiz) düzenleyici rolünü incelemek amaçlanmıştır. Çalışmanın temel amacı, video oyunu türünün söz konusu ilişki üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini 17-30 yaş aralığında yer alan 729 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır (Ort: 21,76+/-2,06). Katılımcılara Video Oyunu Bağımlılığı Ölçeği ile University of California Los Angeles (UCLA) Yalnızlık Ölçeği uygulanmış ve oynadıkları oyun türüne göre (etkileşimli vs. etkileşimsiz) sınıflandırma yapılmıştır. Araştırma kapsamında nicel araştırma yöntemi kullanılmış, ilişkisel tarama ve nedensel karşılaştırma modellerinden yararlanılmıştır. Veriler doğrultusunda oyun türünün video oyunu bağımlılığı ile yalnızlık arasındaki ilişkide düzenleyici etkisi, SPSS ortamında Hayes (2013) tarafından geliştirilen PROCESS makrosu Model 1 kullanılarak 2000 bootstrap örneği ile analiz edilmiştir. Bulgular: Elde edilen bulgular, video oyunu bağımlılığı ile yalnızlık arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, bu ilişkinin etkileşimsiz oyunları tercih eden katılımcılarda daha güçlü olduğu bulunmuştur. Oyun türü, bağımlılık ve yalnızlık arasındaki ilişkiyi anlamlı düzeyde etkilemiş ve düzenleyici değişken olarak işlev görmüştür. Sonuç: Araştırma bulguları, oyun bağımlılığı ile yalnızlık arasındaki ilişkide oyun türünün dikkate alınması gerektiğini ortaya koymaktadır. Etkileşimsiz oyun türlerine yönelen bireylerde yalnızlık hissinin daha yoğun yaşanabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgular, dijital oyunların bireylerin sosyal ve duygusal yaşantılarına etkisini anlamada önemli bir katkı sunmaktadır.
