Vefa ÇAKMAK, Müşerref Bade KURNAZ, Tuğçe DÖNMEZ, Gülay GÜNGÖR, Pınar ÇAKMAK, Duygu HEREK
Pamukkale Tıp Dergisi - 2026;19(2):317-329
Amaç: Pnömomediastinumlu hastalarda bilgisayarlı tomografide (BT) trakeobronşiyal çapları ve trakeobronşiyal bifurkasyon açılarını araştırmak. Gereç ve yöntem: Hastanemizin Radyoloji Arşivinde, pnömomediastinumlu (PP) 63 hasta ve normal BT bulguları olan (PN) 63 hastanın BT taramaları retrospektif olarak değerlendirildi. Pnömomediastinumlu hastalarda, BT görüntülerindeki mediastinal hava miktarı görsel olarak üç dereceye ayrıldı. Tüm hastalarda BT görüntülerinde torasik anteroposterior mesafe (TAPD) ve transvers torasik mesafe (TTD), trakea ve bronşların anteroposterior (AP) çapları, trakea uzunluğu (TL), sağ ana bronş açısı (RMBA), sol ana bronş açısı (LMBA), subkarinal açı (SCA) ve interbronşiyal açı (IBA) ölçüldü. Tüm ölçümler pnömomediastinumlu ve pnömomediastinumsuz hastalar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: PN grubunda torasik AP çapı ve sol ana bronş çapında cinsiyete bağlı anlamlı bir fark gözlendi. Pnömomediastinumlu hastalar arasında %22,2'si (n=14) 1. derece, %30,2'si (n=19) 2. derece ve %47,6'sı (n=30) 3. dereceydi. PN hastalarında trakea uzunluğu ve sol ana bronş çapı, PP hastalarına göre daha yüksekti. PP grubunda ortalama SCA 75,06+/-23,40 derece idi ve PN grubuna göre anlamlı derecede daha büyüktü ( p=0,001). LMBA, PN grubunda PP grubuna göre anlamlı derecede daha yüksekti ( p=0,003). Sonuç: Daha dar LMBA, daha kısa trakea uzunluğu, daha büyük torasik AP çapı ve daha geniş SCA'ya sahip bireyler, barotravma durumunda pnömomediastinum gelişme riski daha yüksek olabilir.
