TULAY OMMA, FATMANUR HUMEYRA ZENGİN, SUHEYLA AYDOGMUŞ, CAVİT CULHA
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2022;55(2):111-115
AMAÇ: Polikistik over sendromlu (PKOS) kadınlar obezite ile ilişkili hastalıklar, insülin direnci (İD) ve metabolik sendrom (MS) açısından yüksek risk altındadır. Güçlü diyet yaklaşımlarının benimsenmesi, kardiyometabolik risk profili ve fertilite işlevini geliştirir. Bugüne kadar farklı diyet türleri çelişkili sonuçlar sunmuştur. Biz de diyet asit yükünün (DAL) PKOSta metabolik sürece katkıda bulunup bulunmadığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmaya yeni tanı konmuş 46 PKOS hastası ve aynı yaş, cinsiyet ve VKİye sahip 46 sağlıklı birey dahil edildi. Klinik, antropometrik ve biyokimyasal ölçümleri alındı. Net endojen asit üretimi (NEAP) ve potansiyel renal asit yükü (PRAL) skorlarını, üç gün boyunca (BeBiS yazılım programı) bir besin veri tabanı programında kaydedilen 24 saatlik diyet verilerinden hesapladık. BULGULAR: NEAP (p=0,569) ve PRAL (p=0,969) açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı sonucuna vardık. PKOSlu hastaların açlık insülin düzeyleri ve HOMA-IR düzeyleri daha yüksekti (sırasıyla p<0,001 ve p<0,001); ancak açlık serum glukozu ve HbA1c seviyeleri benzerdi (sırasıyla p=0.077 ve p=0.859). Hem NEAP hem de PRAL, bel çevresi (BÇ) (r=.236, p=0.023 ve r=.290, p=0.005), kalça çevresi (KÇ) (r=.229, p=0.028 ve r=.241, p=0.021) ile pozitif korelasyon gösterdi, sırasıyla. PRAL toplam testosteron ile negatif korelasyon gösterirken (r=-.383, p<0.001) NEAP göstermedi (r=-0.135, p=0.218). SONUÇ: PKOS hastaları ile sağlıklı kontrollerin asit yükü açısından benzer diyetleri olduğu sonucuna vardık. Hem NEAP hem de PRAL, BÇ, KÇ ile ilişkilendirildi. Ayrıca PRAL ve VKİ arasında pozitif, total testosteron ile negatif korelasyon vardı. Sonuçlar, DAL ile İR arasında anlamlı bir ilişki olmadığını gösterdi.