MAHMUT BAKIR KOYUNCU, HAKAN BASİR, MUSTAFA ILGAN, MEHMET ALİ UÇAR, AYDAN AKDENİZ, ANIL TOMBAK, EYÜP NACİ TİFTİK, SALİM NEŞELİOĞLU, ÖZCAN EREL
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2021;23(2):137-141
Amaç: Polisitemi vera, eritrosit artışı ve JAK2 mutasyonu pozitifliği ile karakterize olan kronik bir miyeloproliferatif hastalıktır. Polisitemi veralı hastalarda miyelofibroz ve akut lösemiye dönüşüm görülebilir. Oksidatif stres, DNA hasarına neden olur ve malign dönüşüme yol açabilir. Tiyol molekülleri, oksidatif stresin zararlı etkilerini önleyebilir. Bu nedenle, bu çalışmada polisitemi veralı hastalarda tiyol homeostazı durumunun analiz edilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya polisitemi veralı 31 hasta ve 80 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Vakaların serum örnekleri toplanarak çalışma sonuna kadar saklandı. Doğal tiyol, toplam tiyol, disülfit ve iskemi modifiye albümin seviyeleri belirlendi. Bulgular: Ortalama iskemi modifiye albümin (1,09±0,21’e karşı 0,67±0,08; p<0,001), ortalama disülfit (23,5±6,1’e karşı 10,7±2,6; p<0,001), ortalama disülfit/doğal tiyol oranı (5,6±1,1’e karşı 3,1±1,2; p<0,001), ortalama disülfit/toplam tiyol oranı (5,0±0,9’a karşı 2,9±1,0; p<0,001), ortalama doğal tiyol (418,9±80,6’ya karşı 371,4±103,7; p=0,024), ortalama toplam tiyol (466,0±89,8 393,0±105,5; p=0,001) ve ortalama disülfit/toplam tiyol oranı (89,8±1,8’e karşı 94,1±2,0; p<0,001) polisitemi vera hastalarında daha yüksek idi. İskemi modifiye albümin düzeyleri ayrıca yüksek riskli polisitemi vera hastalarında daha yüksek idi. Ruksolitinib tedavisi alan hastalar daha yüksek doğal tiyol, toplam tiyol ve disülfit seviyeleri ile daha yüksek disülfit/doğal tiyol ve disülfit/toplam tiyol oranlarına sahipti. Sonuç: Tedavi altında olan polisitemi veralı hastalarda oksidatif stres belirteçleri hala yüksektir. Ayrıca, ruxolitinib bu hastalarda oksidatif stresi azaltmak için faydalı olabilir.
