HABİB ÇAKIR, BÖRTEÇİN EYGİ, İSMAİL YÜREKLİ, MERYEM AŞKIN
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2019;21(3):251-253
Ekstrakorporeal membran oksijenasyonu, kardiyovasküler sistem yetmezliği, solunum sistemi yetmezliği veya her iki sistemin farklı oranlarda başarısız olduğu durumlarda uygun endikasyonlarla kullanıldığında hayat kurtarıcı bir yöntemdir. Ekstrakorporeal membran oksijenasyon, ilk olarak 1972 yılında bazı akciğer yetmezliği olan hastalarda başarılı şekilde kullanılmıştır. Günümüzde postoperatif dirençli düşük debi gelişen hastalarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Ekstrakorporeal membran oksijenasyon uygulaması genelde postkardiotomi dirençli kardiyojenik şok olgularında ya da bazı sınırlı endikasyonlar ile kardiopulmoner resüsitasyonda kullanılabilir. Her iki durumun birlikte olduğu endikasyon ile ekstrakorporeal membran oksijenizasyon uygulaması nadirdir. Bu olgu sunumunda, medikal tedavisi sürerken ani kardiak arrest sonrası üçüncü defa kardiyopulmoner bypassa girmek yerine başarılı şekilde ekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyon uyguladığımız 47 yaşında kadın hastayı sunmayı amaçladık.
