Kübra Nur KILIÇ, Ömer TOPALOĞLU, Buket Kaytaz ALKAŞ, Bekir Sami KARAPOLAT
Hitit Medical Journal - 2026;8(2):415-425
Amaç: Postentübasyon trakeal stenoz (PETS), benign trakeal stenozların en sık görülen nedenidir ve uzamış entübasyon veya trakeostomiye bağlı gelişir. Bu çalışmada, kliniğimizde PETS nedeniyle cerrahi uygulanan olguların tedavi sonuçlarının literatür verileri eşliğinde sunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2014 -Ekim 2025 arasında PETS nedeniyle trakeal rezeksiyon ve rekonstrüksiyon uygulanan 66 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların demografik özellikleri, klinik bulguları, trakeal stenoz bölgesinin özellikleri, cerrahi yaklaşım şekli, komplikasyonlar ve postoperatif ek tedavi gereksinimi istatistiksel çalışmalar altında analiz edildi. Bulgular: Olguların 45'i (%68) erkekti ve %86'sında stenoz alanı trakeanın üst yarısında yer alıyordu. En sık cerrahi yaklaşım collar insizyondu (%91). COVID-19 pandemisinin yoğun görüldüğü 2021 -2022 yıllarında opere edilen olgular tüm olguların %36'sını içermekteydi. Çalışmada anastomoz stabilizasyonu için çene-sternum sütürü kullanılmadı, bunun yerine trakeal retansiyon sütürü tercih edildi. Komplikasyon oranı %34.8 olarak saptandı ve komplikasyon gelişen hastalarda hastanede yatış süresi anlamlı olarak daha uzundu (p=0.002). Preoperatif trakeostomi varlığı postoperatif komplikasyon oranını artırsa da bu sonuç istatistiksel anlamlılık göstermedi (OR: 2.95; 95% CI: 0.87 -9.98; p=0.083). Sonuç: Bu çalışma, PETS'in uzun süreli entübasyon ve COVID-19 pandemisiyle ilişkili faktörler sonucu artan önemli bir klinik sorun olduğunu göstermektedir. Trakeal rezeksiyon ve rekonstrüksiyon, PETS tedavisinde Kabul edilebilir morbidite ile etkili bir yöntemdir. Deneyimli merkezlerde multidisipliner yaklaşım altında ve özenli uygulanacak anastomoz teknikleri başarıyı belirleyen temel faktörlerdir.
