CEM NEDİM YUCETURK, BUĞRA BİLGE KESEROGLU
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2020;53(2):76-80
AMAÇ: Bu çalışmadaki amacımız, posterior üretral darlığının güncel etyolojilerini araştırmak ve üretral darlıkların ana nedenlerinde herhangi bir farklılık olup olmadığını gözlemlemektir. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Posterior üretral darlıkların etyolojisini değerlendirmek için Mart 2009 ile Eylül 2019 arasında 116 erkek hasta analiz edildi. Ameliyat öncesinde tüm hastalardan ayrıntılı tıbbi öykü alındı, fizik muayene yapıldı, retrograd üretrogram ve üroflovmetri tetkikleriyle değerlendirildi. Tüm hastalar yaş, striktür lokasyonları, en olası striktür nedenleri ve striktür uzunlukları açısından incelendi. Posterior darlık bölgesi membranöz üretra, prostatik üretra ve mesane boynu olmak üzere üç anatomik kısıma ayrıldı. Darlık etiyolojileri idiyopatik, inflamatuar, iyatrojenik ve travmatik olmak üzere alt kategorilere ayrıldı. BULGULAR: Çalışmamızda striktürlerin en sık yerleşim yerleri membranöz üretra (67 hasta, % 57.8) ardından prostatik üretra (27 hasta, % 23.3) ve mesane boynu (22 hasta,% 18.9) olarak görüldü. Posterior uretra darlıklarının iki ana nedeni iyatrojenik (% 68.1) ve travmatik (% 20.7) iken, daha az yaygın nedenler ise idiyopatik (% 9.5) ve üretrit (% 1.7) idi. İyatrojenik grupta yer alan hastalarda en sık görülen üretral darlık nedeni transüretral prostat ve mesane tümörü rezeksiyonu idi. (% 36.2) ve çalışmadaki tüm üretral darlıkların uzunlukları <2 cm idi ve tedavide tüm hastalara endoürolojik cerrahi (Optik İnternal Üretrotomi ve üretral dilatasyon) uygulandı. SONUÇ: Merkezimizde takip edilen hastalarda, posterior üretral darlığın en sık görülen etyolojik faktörü iyatrojenik nedenlerdi.Tüm bu bulgular sonucunda endoskopik işlem sırasında daha dikkatli olunmalı, uygun kalibrede aletler kullanılmalı ve gereksiz üretral müdahalelerden kaçınılmalıdır.
