Y KİTİŞ, Z KARAÇAM
Türkiye'de Psikiyatri - 2009;11(2):67-74
Amaç: Bu çalışmanın amacı postpartum kadınlarda depresyon görülme sıklığını ve depresyon gelişimini etkileyen risk faktörlerini belirlemekti. Yöntem: Bu çalışma, kesitsel- tanımlayıcı bir çalışmadır. Ankara il merkezinde, 2004 yılında, uygunluk örnekleme yöntemi ile seçilen doğum sonrası 2-18 haftalarda bulunan 488 kadınla yürütülmüştür. Bulgular: Araştırma sonunda depresyon sıklığının (BDI > 17) % 24,2 olduğu bulunmuştur. Çalışma grubundaki kadınlarda, son zamanlarda yaşanan onemli yasamsal stres (OR= 2.077, 95% CI=1.252-3.447), evlilik yaşamından memnun olmama (OR=3.467, 95% CI= 1.532-7.845), ev hanımı olma (çalısmama) (OR= 2.493, 95% CI=1.041-6.126) ve ilk kez bebek sahibi olma (OR= 2.490, 95% CI=1.042-5.948.) faktörlerinin depresyon olasılığını artırdığı saptanmıştır. Ayrıca algılanan Sosyal Destek puanı ile depresyon arasında da istatistiksel olarak önemli düzeyde negatif ilişki saptanmıştır (OR= .986, 95% CI=.973-1.000). Sonuç: Araştırma bulgularına dayanarak prenatal ve postnatal dönemdeki kadınları izleyen ebe ve hemşirelere postpartum depresyon risk faktörlerine karşı dikkatli olmaları önerilmiştir. Ebe /hemşirelerin risk faktörlerini taşıyan kadınlara yönelik koruyucu bakım vermeleri ve standart tanı araçlarını kullanarak erken tanıya yönlendirmeleri anne sağlığına önemli katkı sağlayacaktır.
