ZEHRA ESKİMEZ, NURDAN YALÇIN ATAR
Sendrom - 2011;23(4-6):79-81
Postpartum (doğum sonrası) dönem plasentanın doğumundan bir saat sonra başlayan ve altı hafta kadar süren, annenin önemli biyo-psiko-sosyal değişimleri yaşadığı bir dönemdir (1, 2). Bu kısa zaman süreci içinde doğum yapan kadının yaşadığı fizyolojik ve psikolojik değişikliklere uyum sağlaması, annelik rolü ve bebeğini kabullenmesi, eve gittiğinde kendine ve bebeğine bakabilmesi için gerekli bilgi ve becerileri kazanması beklenir (3, 4). Anneler, bir taraftan kendi bakımlarıyla ve yaşadıkları problemlerle baş etmeye çalışırken, diğer yandan da bebeğin ihtiyaçlarını karşılamak için günlük aktivitelerini sürdürmek ve yeni duruma uyum sağlama çabası içindedirler (1). Bu nedenle, hemşireler annelerin postpartum dönemdeki bakım gereksinimlerini değerlendirmeli, bu konuda gerekli bakım ve desteği sağlayarak annelik rolüne uyumlarını kolaylaştırmalı ve postpartum dönemdeki sorunların azalmasına yardımcı olmalıdır (1). Bu bağlamda, hemşire anneyi tanılarken, sistematik bir yaklaşımı sağlayan bir hemşirelik model ya da kuramını temel almalıdır. Bu modellerden biri olan Yaşam Modeli (Roper, Logan, Tierney)’dir.
