ZELİHA TUNCER, ERCAN KURAR
KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2021;2(2):73-83
Transkripsiyon sonrası mRNA modifikasyonları, posttranskripsiyonel RNA modifikasyonları, RNA epigenetiği ya da epitranskriptomiks olarak adlandırılmaktadır. RNA’da DNA’ya göre daha fazla modifikasyon olmaktadır, çünkü DNA genetik bilgi deposu iken RNA mRNA, rRNA, tRNA, miRNA gibi farklı türlerine ve farklı katalitik, gen düzenleme, protein sentezi gibi fonksiyonlara sahiptir. RNA’da posttranskripsiyonel modifikasyonlar yaklaşık 60 yıl önce Psödoouridinin (ψ) tanımlanması ile keşfedildi. RNA’larda gözlenen 3 majör modifikasyon, 2’-0-metil nükleotit, 5-metilsitozin (m5C) ve N6-metil adenindir (m6A). m6A modifikasyonunun embriyonik ve nöral kök hücrelerin farklılaşmasında önemli bir rol oynadığı bulunmuştur. RNA’da posttranskripsiyonel modifikasyonları yeni bir alan olup biyolojik önemini anlamak için yeni çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
