POSTTRAVMATİK KOMPLEKS BÖLGESEL AĞRI SENDROMU TİP 1: RİSK FAKTÖRLERİ VE MAGNEZYUM DEPLESYON SKORUNUN OLASI KLİNİK ÖNEMİ

Dilara EKİCİ ZİNCİRCİ, Berkin ÖZER, Sevgi ATAR, Esma DEMİRHAN, Mehmet ZİNCİRCİ, İlhan KARACAN, Ömer KURU

Ağrı - 2026;38(3):166-172

Department of Physical Medicine and Rehabilitation, İstanbul Medipol University, İstanbul, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmada, travmatik ekstremite yaralanması olan hastalarda magnezyum eksikliğinin bir göstergesi olan magnezyum deplesyon skoru (MDS) ile kompleks bölgesel ağrı sendromu tip 1 (CRPS-1) gelişimi arasında bir ilişki olup olmadığı değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Kasım 2024 ile Mayıs 2025 tarihleri arasında travmatik ekstremite yaralanması geçiren toplam 117 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik ve klinik verileri toplandı ve kaydedildi; MDS hesaplandı. Yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi (VKİ), sigara kullanımı, alkol tüketimi, diyabet, hipertansiyon, immobilizasyon süresi, MDS ve yaralanmaya ilişkin özellikler, CRPS-1 gelişimi açısından muhtemel risk faktörleri olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 40'si erkek, 77'si kadın olup, yaş ortalaması 51.9 +/- 15.01 (aralık, 20-91) yıl idi. Travmatik ekstremite yaralanması olan hastaların toplam %42.7'sinde CRPS-1 gelişti. CRPS-1 gelişen hastalarda kadın-erkek oranı, CRPS-1 gelişmeyen hastalara kıyasla daha yüksekti. Magnezyum deplesyon skoru, hipertansiyon, diyabet, sigara kullanımı ve alkol tüketimi, CRPS-1 gelişimi açısından bağımsız risk faktörleri olarak saptanmadı. Buna karşın, uzamış immobilizasyon süresi (bir aydan uzun), CRPS-1 gelişimi için bağımsız bir risk faktörü olarak belirlendi. Sonuç: Çalışma sonuçlarımız, MDS'nin CRPS-1 gelişimi için bir risk faktörü olmadığını, buna karşın bir aydan uzun süreli immobilizasyonun riski anlamlı düzeyde artırdığını göstermektedir. Bu bulgular birlikte değerlendirildiğinde, yaralanma sonrası immobilizasyon süresinin, CRPS-1 gelişiminde demografik ve klinik özelliklerden daha belirleyici bir faktör olabileceğine işaret etmektedir.