PREMATÜRE BEBEĞİ YENİDOĞAN YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE YATAN ANNELERİN POSTPARTUM DEPRESYON VE MATERNAL BAĞLANMA DÜZEYLERİ

MELTEM SERVET YILMAZ, MELAHAT AKGÜN KOSTAK

Avrasya Sağlık Bilimleri Dergisi - 2021;4(2):71-79

Neonatal Intencive Care Unit, Faculty Health Research and Aplication Center Hospital, Trakya University, Edirne, TURKEY

 

Çalışma, prematüre bebeği yenidoğan yoğun bakım ünitesinde yatan annelerin maternal bağlanma ve postpartum depresyon düzeylerini, postpartum depresyon ve maternal bağlanma ilişkisini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı. Çalışma bir üniversite hastanesinin YYBÜ’de prematüre bebeği yatan 98 anne ile gerçekleştirildi. Araştırmanın verileri “Veri Toplama Formu”, “Maternal Bağlanma Ölçeği (MBÖ)” ve “Edinburgh Postpartum Depresyon Ölçeği (EPDÖ)” ile toplandı. Verilerin analizinde yüzdelik, ortalama ve standart sapma, Kruskal Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Tüm p<0.05 olan değerler anlamlı kabul edildi. Annelerin yaş ortalaması 29.11 ± 6.20, bebeklerin gestasyon yaşlarının 31.32±3.39, doğum tartılarının 1574.28±60.65, bebeklerin 39.43±15.56 günlük oldukları, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde yatış günlerinin 35.23±17.60 olduğu belirlendi. Annelerin MBÖ ortalaması 100.80±4.10, EPDÖ puan ortalamaları 8.55±4.91 bulundu. Annelerin MBÖ puanları arttıkça EPDÖ puanları azaldı (p=0.038). Annelerin bebeklerini ilk kez kucaklarına alma zamanları uzadıkça MBÖ puanlarının azaldığı bulundu (p=0.012). Annelerin gebelikte yoğun üzüntü yaşama durumları ile EPDÖ puan ortalamaları arasında istatistiksel anlamlı fark bulundu (p=0.035). Çalışmanın sonucunda; prematüre bebeği YYBÜ’de yatan annelerin maternal bağlanma ve depresyon durumları arasında ilişki olduğu, postpartum depresyonun maternal bağlanmayı olumsuz etkilediği saptandı. Ayrıca annelerin bebeklerini kucağa alma sürelerinin uzamasının maternal bağlanmayı olumsuz etkilediği belirlendi.