Tuğçe Poyraz İŞLEYEN, Kübra ATAŞ, Ebru Kaya MUTLU
Laodikya Rehabilitasyon Bilimleri - 2026;4(1):8-14
Amaç: Bu çalışmanın amacı, sosyal izolasyon döneminde primer dismenore yaşayan üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite, kinezyofobi, anksiyete ve depresyon düzeylerini araştırmak ve bu değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Bu kesitsel, online anket çalışmasına İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Sağlık Bilimleri Fakültesi'nden 272 kadın öğrenci çalışmaya katıldı. Değerlendirmeler arasında Görsel Analog Skalası, Menstrüel Belirti Ölçeği, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi, Tampa Kinezyofobi Skalası, Durum -Kişilik Kaygı Envanteri ve Beck Depresyon Envanteri yer aldı. Veriler COVID-19 sosyal izolasyon dönemi sırasında toplandı ve Spearman korelasyonu ile analiz edildi. Sonuçlar: Öğrencilerin %50,2'si şiddetli primer dismenore bildirdi. Menstrüel semptomlar, ağrı ile orta düzeyde pozitif korelasyon gösterirken (r = 0,639, p < 0,01), kişilik kaygısı (r = 0,191, p < 0,05) ve depresyon (r = 0,276, p < 0,01) ile zayıf pozitif korelasyonlar gösterdi. Kinezyofobi, fiziksel aktivite (r = -0,137, p < 0,05) ve durum kaygısı (r = -0,179, p < 0,01) ile negatif, depresyon ile ise pozitif korelasyon (r = 0,285, p < 0,01) gösterdi. Tartışma: Sosyal izolasyon döneminin öğrencileri hem fiziksel aktivite yönünden hem de psikolojik iyilik hali yönünden etkilediği görülmektedir. Fiziksel aktivite düzeyi ile kinezyofobi arasında bir ilişki bulunmaktadır. Diğer yandan psikolojik parametrelerdeki etkilenim fiziksel parametreleri de etkilemiş olabilir. Egzersiz tabanlı müdahalelerin uygulanması fiziksel aktivite ve kinezyofobiyi iyileştirirken psikolojik parametrelere de katkıda bulunabilir.
