Yusuf ÖZLÜLERDEN, Sinan ÇELEN
Pamukkale Tıp Dergisi - 2026;19(3):574-580
Amaç: Bu çalışma, primer monosemptomatik noktürnal enürezisi olan çocuklarda günlük ekran maruziyet süresi ile semptom şiddeti ve desmopressin tedavi başarısı arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladı. Gereç ve yöntem: Ocak 2020 ile Ocak 2026 tarihleri arasında primer monosemptomatik noktürnal enürezis tanısı alan beş yaş ve üzeri çocuklar üzerinde retrospektif kohort çalışması yürütüldü. Hastalar günlük ekran maruziyetine göre üç gruba ayrıldı: 0-1 saat (n=141), 1-2 saat (n=139) ve 2 saatten fazla (n=190). Semptom şiddeti, haftalık ıslak gece sayısına göre hafif, orta veya şiddetli olarak sınıflandırıldı. Oral liyofilize desmopressin tedavisine yanıt üç ay sonunda değerlendirildi ve tam, kısmi veya yanıtsız olarak kategorize edildi. Bulgular: Artan ekran maruziyeti ile semptom şiddetinde anlamlı artış saptandı ( p<0.001). İki saatten fazla maruziyeti olan grupta hastaların %74,7'si şiddetli semptomlara sahipken, bu oran 0-1 saat grubunda %39,0 olarak bulundu. Tedavi sonuçları açısından, ekran süresi arttıkça desmopressin etkinliğinin azaldığı gözlendi (p<0,001). Tam yanıt oranı 0-1 saat grubunda %36,8 ve 1-2 saat grubunda %34,8 iken, 2 saatten fazla ekran maruziyeti olan grupta %20,6'ya düştü. Ayrıca, yanıtsızlık oranı %46,3 ile en yüksek 2 saatten fazla maruziyet grubunda saptandı. Sonuç: Bu çalışma kapsamında, daha yüksek günlük ekrana maruz kalma düzeyi; primer monosemptomatik noktürnal enürezisli çocuklarda daha yüksek semptom şiddeti ve daha düşük desmopressin yanıt oranları ile ilişkili bulunmuştur. Ekran alışkanlıklarının değerlendirilmesi davranışsal üroterapi danışmanlığının bir parçası olarak düşünülebilir.
