Yusuf POLAT, Yüksel Uğur YARADILMIŞ
Journal of Health Sciences and Medicine - 2026;9(4):917-921
Amaç: Ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonunda, sagital tibial tünel yerleşimi cerrahi başarının önemli bir belirleyicisidir. Posterior tibial eğim (PTE), anterior tibial translasyonu ve greft yüklenmesini etkileyebilir. Bu çalışma, izole primer ÖÇB rekonstrüksiyonu sonrası PTE ile sagital tibial tünel pozisyonu [(AP%)] arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamıştır. Yöntemler: Bu çalışmada seksen yedi hasta retrospektif olarak incelendi. Postoperatif gerçek lateral radyografilerde, PTE ve tibial tünel AP (%) ölçüldü ve tibial plato uzunluğuna göre normalize edildi: AP (%) = (tünel mesafesi / plato A-P uzunluğu) x 100. Gerçek lateral kalitesi, posterior kondiler süperpozisyon ofseti (PKSO) kullanılarak değerlendirildi ve PKSO >5 mm olan radyografiler hariç tutuldu. Güvenilirlik, sınıf içi korelasyon katsayıları (ICC) kullanılarak değerlendirildi. PTE ile AP (%) arasındaki ilişki Spearman korelasyonu ve çoklu doğrusal regresyon ile test edildi. Bulgular: Ortalama PTE 13.70+/-3.05 derece (7.85-20.16) idi. Tibial platonun sagital anteroposterior uzunluğu 43.85+/-3.89 mm (35.57-54.45 mm) ve ön kenardan tibial tünelin merkezine olan sagital mesafe 12.82+/-3.58 mm (6.64-21.40 mm) idi. Ortalama AP (%) 29.23+/-7.76 (16.40-46.42) idi. Ölçüm güvenilirliği hem PTE hem de AP (%) için yüksekti. PTE ile AP (%) arasında orta düzeyde, istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon bulundu (rho=-0.431; p<0.001). Çoklu regresyon analizinde, PTE bağımsız ve negatif olarak AP (%) ile ilişkiliydi (B=-1.154; p<0.001), PKSO ise anlamlı değildi (p=0.680). Çıkarım: PTE arttıkça, tibial tünel sagital düzlemde daha anterior yerleşimliydi. PTE, postoperatif tibial tünel pozisyonunun radyografik değerlendirmesini ve potansiyel olarak intraoperatif hedeflemeyi etkileyebilir.
