Fatma BAY, Hayriye Beyza KÜTÜK, Ayşegül KÜÇÜKTOKA, Ebrar KÜÇÜKKÖKTEN
Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;15(2):107-117
Amaç: Bu çalışma, primigravidalarda gebelik algısı ile prenatal emzirme öz-yeterliliği arasındaki ilişkiyi ve bu değişkenleri etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı-ilişki arayıcı tipte yürütülen araştırmanın evrenini, 22.04.2025-30.05.2025 tarih aralığında, Konya ilinde bir özel hastaneye başvuran, 311 primigravida kadın oluşturmuştur. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Negatif Gebelik Algısı Ölçeği (NGAÖ) ve Prenatal Emzirme Öz Yeterlilik Ölçeği (PEÖYÖ) ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, grup karşılaştırmaları, korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Primigravidaların Negatif Gebelik Algısı orta (36.90+/-11.66), Prenatal Emzirme Öz Yeterliliği ise yüksek düzeydeydi (76.85+/-12.72). NGAÖ ile PEÖYÖ puanları arasında zayıf düzeyde negatif bir ilişki saptandı (r=-.143, p=.012). Çoklu doğrusal regresyon analizinde orta ve yüksek gelir düzeyi daha düşük, gebelikte problem yaşama ise daha yüksek negatif gebelik algısı ile bağımsız olarak ilişkiliydi (R²=.054, p=.001). Prenatal emzirme öz yeterliliği modelinde gebelik takibi ve eş desteği daha yüksek öz yeterlilik ile bağımsız olarak ilişkiliydi (R²=.135, p<.001). Negatif gebelik algısının prenatal emzirme öz yeterliliği ile bağımsız ilişkisi diğer faktörler kontrol edildiğinde istatistiksel anlamlılığını korumadı (beta=-.091, p=.096). Sonuç: Primigravidalarda negatif gebelik algısı ile prenatal emzirme öz yeterliliği arasındaki zayıf ilişki, diğer ilişkili faktörler kontrol edildiğinde anlamlılığını korumamıştır. Bulgular, prenatal emzirme öz yeterliliğinin desteklenmesinde özellikle düzenli antenatal takip ve eş desteğinin önemine işaret etmektedir.
