MEHMET DEMİRHAN
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2000;34(5):463-474
Amaç: Proksimal humerus kırıklarında uygulanan hemartroplastilerin sonuçlarını etkileyen faktörleri incelemek. Hastalar ve yöntem: Ortalama 34 ay (8-80 ay) takibi bulunan 38 hasta (20 kadın, 18 erkek; ortalama yaş 60; dağılım 37-83) retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların 18'inde Neer tip IV, 16'sında kırıklı çıkık, üçünde tip III, birinde tip II kırık nedeniyle girişim uygulandı. Ameliyat öncesi geçen süre primer olgularda ortalama 12 gün (2 gün-3 ay), dört sekonder olguda 135 gündü (90-180 gün). Klinik sonuçlar, Neer kriterleri, Constant skoru ve elevasyon derecesi ile de ğerlendirildi. Radyolojik incelemede özellikle tüberkulum majus kaynama durumu ve kemik sto ğu dikkate alındı. Humeral offset, lateral glenohumeral offset, protez ile akromion arası mesafe, tuberkulum majusun akromiona ve protez başına uzaklığı gibi mesafelerin ağrı, başarı durumu ve elevasyon derecesi ile ilişkileri incelendi. Sonuçlar : Neer kriterlerine göre 12 olguda çok iyi (%31.5), 1 2 'sinde iyi (%31.5), 13'ünde kötü (%34) ve bir olguda (%2.6) sınırlı fonksiyona göre kötü sonuç alındı. Sekonder olguların hepsinde sonuçlar kötü idi. Constant skoru ortalaması 64 (dağılım 10-98), elevasyon ortalaması 107° (dağılım 30-180°) bulundu. Otuz iki olgu (%84) ağrısız veya hafif ağrılı grupta yer aldı. Yaralanmadan sonra ilk 14 gün içinde ameliyat edilen hastalarda fonksiyonel sonuçlar daha iyi (p=0.001), ağrı yakınmaları daha az (p=0.018) bulundu. Yaş ve kırık tipi ile klinik başarı ve ağrı durumu arasında ilişki saptanmadı. Radyolojik mesafelerden humeral offset'in artışına paralel olarak elevasyon derecesinin arttığı görüldü (p=0.002). En sık komplikasyon olan tüberkulum majus problemlerinin (%52) başarı durumunu olumsuz etkilediği saptandı (p=0.001). Primer olgularda cerrahi tekniğe bağlı komplikasyon oranı %24 idi. Bir sekonder olguda derin enfeksiyon ve bir diğerinde tüberkulum majus lizisi nedeniyle protezin çıkarılması gerekti. Çıkarımlar: Çalışma, ameliyat öncesi geçen süre, daha önce uygulanmış cerrahi girişimler, tüberkulum majusa ait problemler ve humeral offset'in, proksimal humerus kırıklarında hemiartroplasti sonuçlarını etkileyen parametreler olduğunu gösterdi.