PROSTAT ADENOKARSİNOMLARINDA İĞNE BİYOPSİLERİ VE RADİKAL PROSTATEKTOMİ MATERYALLERİNİN GLEASON SKORU VE MODİFİYE GLEASON SKORU AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI

BANU DOĞAN GÜN, SİBEL BEKTAŞ, BURAK BAHADIR, AYDIN MUNGAN, ŞÜKRÜ OĞUZ ÖZDAMAR

Türk Patoloji Dergisi - 2007;23(1):21-26

Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji, AD, ZONGULDAK

 

Prostat adenokarsinomlarında histolojik derece, hastalığın evre ve prognozunu belirlemede önemli bir faktördür. Bu çalışmada iğne biyopsisi ve radikal prostatektomi materyallerinde Gleason ve modifiye Gleason skorlarının tutarlılığını sınamayı amaçladık. Adenokarsinom tanısı alan 25 olgunun iğne biyopsisi ve radikal prostatektomi materyalleri değerlendirilmiştir. Biyopsi ve radikal prostatektomi örneklerinde ortalama Gleason skoru sırasıyla 6,4 (SS±0,7) ve 6,64 (SS±1,3) iken, bu oran modifiye Gleason skoru için 7,32 (SS±1,43) ve 7,32 (SD±0,98) idi. İğne biyopsisi örneklerindeki Gleason skorunun radikal biyopsi materyali ile tutarlılığı %48 (12/15), yüksek skor verilen olguların oranı %32 (8/25) ve düşük skor verilen olguların oranı %20 (5/25) olarak saptanmıştır. Modifiye Gleason skorlama sistemine göre ise biyopsi örneklerinin radikal materyal ile tutarlılığı %56 (14/25), yüksek skorlama oranı %24 (6/25) ve düşük skorlama oranı %20 (5/25) idi. Gleason ve modifiye Gleason skorları, tutarlı olan ve olmayan skorlar açısından istatistiksel olarak karşılaştırıldığında her iki grup arasında fark gözlenmedi (p> 0.05). Her iki skorlama sistemi için iğne biyopsisi örneklerinde yüksek skorlama hatalarının, düşük skorlama hatalarına göre daha fazla olduğu izlendi. Bu bulgular modifiye Gleason skorunun, Gleason skoru kadar güvenilebilir ve tekrarlanabilir olduğunu göstermektedir.