TARIK YONGUÇ, İBRAHİM HALİL BOZKURT, SALİH POLAT, ÖZGÜ AYDOĞDU, VOLKAN ŞEN, TANSU DEĞİRMENCİ, SERKAN YARIMOĞLU, SÜLEYMAN MİNARECİ
The New Journal of Urology - 2015;10(3):22-25
Amaç: Günümüzde prostat spesifik antijen (PSA) kullanımının yaygınlaşması ile prostat kanseri tanısında transrektal ultrason eşliğinde prostat iğne biyopsisi (TRUSİB) yapılma sıklığı artmıştır. İşlemin getirdiği komplikasyonlar arasında en mortal olanı ise şüphesiz ürosepsis komplikasyonudur. Biz bu çalışmamızda TRUSİB sonrası gelişen sepsis sıklığını,sonuçlarını ve olguları etken patojen ve antibiyotik dirençi açısından değerlendirmeyi amaçladık. Hasta ve Yöntem: 2010-2014 yılları arasında prostat ca şüphesiyle TRUSİB yapılan 2350 hasta geriye dönük tarandı. Tüm hastalara işlemden bir gün önce iki doz oral 500mg ciprofloksasin ve işlemden 6 saat önce uygulanmak üzere rektal lavman verilmiş olup lokal anestezi olarak trans rektal %2 lik 20cc lidokain enjeksiyonu uygulanmıştır. Biyopsiler 18 gauge ince iğne ve otomatik tabanca kullanılarak transrektal ultrason eşliğinde alınmıştır. Bulgular: Toplam 2224 hasta çalışmaya dahil edildi. 16 ürosepsis vakasına rastlandı. Hastların 3(üç)’ünde kan kültüründe, 5 (beş)’inde idrar kültüründe üreme olduğu görüldü. Enfeksiyon hastalıkları uzmanı önerisi ile Tablo 1’de belirtilen geniş spektrumlı antibiyotikler ile tedavi uygulanmış olup hastaların ortalama hospitalizasyon süresi 7-10 gün idi. Hiç bir hastada üretral kataterizasyon gereksinimi olmadı. İdrar kültüründe veya kan kültüründe üremesi olan tüm hastalarda ciprofloksasin direnci tespit edildi. Sonuç: TRUSİB sonrası bizim kliniğimizde sepsis oranı %0,7 olarak tespit edildi ve mortalite ile sonuçlanan hasta yoktu. Bu sonuçlara göre TRUSİB’nde ciprofloksasin ile profilaksi oldukça etkin ve güvenilirdir. En korkulan komplikasyon olan ürosepsis oldukça nadir görülmekte ve uygun antibiyotik ile tedavi edilebilmektedir.
