FARUK ÖZGÖR, ONUR KÜÇÜKTOPÇU, MURAT ŞAHAN, ABDÜLMUTTALİP ŞİMŞEK, AHMET YALÇIN BERBEROĞLU, ÖMER SARILAR, METİN SAVUN, ZAFER GÖKHAN GÜRBÜZ
The Medical Bulletin of Haseki - 2016;54(1):32-35
Amaç: Prostat biyopsi ve radikal prostatektomi örneklerinin Gleason skorları (GS) arasındaki uyumu değerlendirmektir. Yöntemler: Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Üroloji Kliniği’nde 2008 ile 2012 yılları arasında prostat kanseri ön tanısıyla 1135 hastaya prostat biyopsisi yapıldı. Bu hastalardan 366’sına prostat kanseri tanısı konuldu. Radikal prostatektomi operasyonu 73 hastaya yapıldı ve bu hastaların biyopsi ve prostatektomi örneklerinden elde edilen GS’si karşılaştırıldı. Hastalar D’amico sınıflamasına göre düşük, orta, yüksek risk olmak üzere 3 sınıfa ayrıldı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 64, 2±6, 1 (aralık: 54-73) idi. Hastaların serum prostat spesifik antijen seviyeleri ortalaması 20, 34 ng/mL olarak bulundu. Hastaların core biyopsi sayısı ortalaması 12±0, 58 idi. Hastaların %65, 7’sinde biyopsi sonrası ve radikal prostatektomi sonrası GS’nin değerlerinin uyumlu olduğu görüldü ve istatiksel olarak anlamlı olduğu saptandı (p<0, 01). Biyopsi sonrası yapılan değerlendirmede düşük risk grubunda olan 40 hastanın radikal prostatektomi sonrasında gerçekte sekizinin (%20) orta risk grubunda, birinin de (%2, 5) yüksek risk grubunda olduğu görüldü. Sonuç: Hastalara doğru tedavi yaklaşımını belirlemede biyopsi ve prostatektomi sonrasındaki GS arasındaki uyum önemlidir.
