CHAN SHIK SHIM, SANG-HO LEE
Joint Diseases and Related Surgery - 2005;16(2):137-140
Amaç: Prostetik disk nükleusu (PDN) replasmanı, minimal invaziv bir teknik olmasından dolayı avantajlıdır; anterior longitudinal ligamanı, anulus fibrozusu ve kartiloginöz end plate'lerin korunmasını sağlar. Bu çalışmada, PDN replasmanında kullanılan cerrahi teknik ve endikasyonlar gözden geçirildi ve PDN-SOLO cihazıyla yapılan nükleus replasmanının erken klinik sonuçları sunuldu. Hastalar ve yöntemler: Ekim 2002 ile Temmuz 2004 tarihleri arasında 167 hastaya PDN-SOLO cihazıyla nükleus replasmanı uygulandı. Çalışmada, izlem süresi üç aydan fazla olan 70 hastanın klinik sonuçları değerlendirildi. Cihazın yerleştirilmesinde kullanılan yaklaşımlar dört grupta incelendi: Posterior, anterolateral transpsoatik, paraspinal transforaminal ve iki taraflı posterior yaklaşım. Bulgular: Ameliyat öncesinde ortalama %56 olan Oswestry Sakatlık İndeksi ameliyattan sonra %18.3'e geriledi. Sırt ağrısı için görsel analog skala skorları ameliyat öncesi ve sonrasında sırasıyla 7.5 ve 2.5 bulundu. Sonuçlar 60 hastada (%90) başarılı bulunurken, 10 hastada (%10) cihazda gevşeme veya kayma (n=5), enfeksiyon (n=1) ve geçmeyen sırt ağrısı (n=1) nedeniyle başarısız sonuç alındı. Sonuç: Kronik sırt ağrısı ile başvuran ve dejeneratif disk hastalığı olan olgularda PDN-SOLO cihazıyla replasmanı n sonuçları başarılı bulundu. En önemli komplikasyon olan cihazda gevşeme veya kayma, ancak başarılı bir implantasyonla önlenebilir; bu da ayrıntılı cerrahi teknik ve PDN-SOLO cihazı için yeterli boşluk hazırlanması konusunda iyi bir eğitimi gerektirmektedir.
