Muhammet Ali Topuz, Özge Yiğit, Elçin Yorulmaz
Klinik Psikoloji Dergisi - 2026;10(3):280-292
Günümüzde yapay zekâ kullanımı giderek artmasıyla beraber yapay zekaya karşı tutumlar bireyler arasında değişkenlik göstermektedir. Bu araştırmada, psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ile psikolojik yardım aramada kendini damgalamanın, belirsizliğe tahammülsüzlüğün ve psikolojik esnekliğin ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, kolayda örnekleme yöntemi ile 18-60 yaş aralığında 524 katılımcıya ulaşılmıştır. Gönüllü onam veren bu katılımcılara çevrimiçi olarak Demografik Bilgi Formu, Yapay Zekâ Tabanlı Psikoterapiye Yönelik Tutum Anketi, Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği (BTÖ-12) ve Kabullenme ve Eylem Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, psikolojik yardım aramada kendini damgalama ile psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ilişkili bulunurken (r = .09, p < .05), belirsizliğe tahammülsüzlük (r = -.03, p > .05) ve psikolojik esnekliğin (r = .05, p > .05) psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ile ilişkili olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, psikolojik yardım aramada kendini damgalama ile psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ilişkisinde psikolojik esnekliğin düzenleyici rolüne dair hipotez desteklenmemiştir (beta = -.00, F(3,520) = 1.70, R2 = .01, CI[-.01, .00]). Sonuç olarak, psikolojik esnekliğin psikolojik yardım aramada kendini damgalamanın psikoterapide yapay zekâ kullanımına yönelik tutum üzerindeki etkilerinde koruyucu rolünün olmadığı bulunmuştur. Alanyazın açısından sınırlı çalışmaların olduğu görülürken, psikolojik yardım aramada kendini damgalamaya dair durumların değerlendirilmesinin ve bu anlamda müdahalelerin geliştirilmesinin psikoterapide yapay zekâ kullanımına yönelik tutumları değiştirebileceği düşünülmektedir. Son olarak, çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler yer almaktadır.
