ÖZLEM ÖZBAĞÇIVAN, SEVGİ AKARSU, TURNA İLKNUR, SERAP MADEN, EMEL FETİL
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2015;29(1):23-30
GİRİŞ ve AMAÇ: AMAÇ: Psoriyazis vulgarisin tedavisinde topikal preparatlar, foto(kemo)terapi, geleneksel sistemik ajanlar ve biyolojik ajan tedavilerini içeren çeşitli seçenekler kullanılmaktadır.Psoriyazis vulgariste artrit gibi sistemik tutulumların yanı sıra yaşam kalitesi düzeylerinde azalma ve psikolojik etkilenimlerin olması, bu hastalıktaki etkin tedavi yöntemlerinin seçiminin önemini vurgulamaktadır. Bu çalışmada kliniğimizde yatırılarak tetkik ve tedavi edilen psoriyazis vulgarisli olgularda kullanılmış olan tedavi seçeneklerinin etkinliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: YÖNTEMLER: Kliniğimizde Ocak 2005-Aralık 2013 tarihleri arasında psoriyazis vulgaris tanısı ile yatırılarak tetkik ve tedavi edilen olgular arasından 251 olgunun verileri retrospektif olarak taranmıştır. Olguların demografik, klinik verileri, uygulanan tedavi yöntemleri ile başlangıç ve 8. hafta PAŞİ skorları kaydedilmiştir. BULGULAR: Topikal tedavi başlanan olgularda tedavi öncesi PAŞİ skorları, diğer tedavi gruplarına oranla daha düşük bulunmuştur (p<0, 001). Başlangıç değerlerine göre tüm tedavi gruplarında 8. hafta PAŞİ skorlarında anlamlı gerileme izlenmiştir (p<0, 001, p<0, 001, p<0, 001, p=0, 001). Hastanede yatış süresi foto(kemo)terapi uygulanan hastalarda diğer tedavi seçeneklerine oranla yüksek bulunmuştur (p<0, 001). Psoriyatik artriti olan olgularda metotreksatın daha fazla tercih edildiği belirlenmiştir(p=0, 007). TARTIŞMA ve SONUÇ: SONUÇ: Psoriyazis tedavi seçenekleri arasında olan topikal preparatlar, foto(kemo)terapi, geleneksel sistemik ajanlar ve biyolojik ajanlar doğru endikasyonlar ile uygun hastalarda kullanıldıklarında hepsi de etkin olan tedavilerdir. Bununla birlikte bu tedavilerin birbirine üstünlüğünü değerlendirebilmek için farklı psoriyazis tiplerini içeren, yaşam kalitelerindeki etkilenimi belirleyen ve remisyon sürelerinin de izleme alındığı daha geniş olgu serili prospektif araştırmalara ihtiyaç bulunmaktadır.
