Alisina BULUT, Muhammed İkbal AKIN, Barış DAĞDEMİR, Ahmet Ufuk CANİKLİOĞLU, Mehmet Fatih TEKİN, Leyla Semiha ŞEN, Wafi ATTAALLAH
Turkish Journal of Surgery - 2026;42(1):85-92
Amaç: Tam toplam mezorektal eksizyonun (TME) elde edilmesi, rektal kanser cerrahisinde cerrahi kalitenin önemli bir göstergesi olarak kabul edilir. Ancak, TME kalitesinin genel sağkalım (OS) üzerindeki etkisi tartışmalıdır. Bu çalışma, rektal kanser cerrahisi geçiren hastalarda TME kalitesi ile OS arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: 2021-2022 yılları arasında rektal kanser nedeniyle elektif düşük anterior rezeksiyon veya abdominoperineal rezeksiyon uygulanan 171 hasta üzerinde retrospektif bir analiz yapılmıştır. OS, eksik TME olan hastalar ile tama yakın veya tam TME olan hastalar arasında karşılaştırılmıştır. Ayrıca, TME kalitesi ile ilişkili klinik ve patolojik faktörler değerlendirilmiştir. Bulgular: Eksik TME, bağımsız olarak daha kötü OS ile ilişkili bulunmuştur [tehlike oranı (HR)=2.53, %95 güven aralığı (CI) 1.15-5.59, p=0.021]. Hartmann prosedürü uygulamak ise OS üzerinde en güçlü negatif etkiyi göstermiştir (HR=4.60, %95 CI 2.04-10.38, p<0.001). 36. ayda OS, tama yakın/tam TME grubunda %86.3 iken, eksik TME grubunda %68.3 olarak saptanmıştır (log-rank p=0.008). Eksik TME ile ilişkili faktörler arasında düşük preoperatif albümin seviyeleri, daha büyük tümör boyutu, geçirilmiş abdominal cerrahi, anal kenara daha yakın tümörler, lenfovasküler invazyon ve pozitif sirkumferansiyel rezeksiyon sınırları yer almıştır. Sonuç: Eksik TME, rektal kanser cerrahisi geçiren hastalarda anlamlı derecede daha kötü OS ile ilişkilidir. Bu bulgular, optimal TME kalitesine ulaşmanın önemini vurgulamaktadır.
