Emre Istiklal DURGUNLU, Onur FURUNDAOTURAN, Halil Huseyin CAGATAY
Ege Tıp Dergisi - 2026;65(3):369-375
Amaç: Bu çalışmanın amacı, retinal ven dal tıkanıklığının (RVDT) farklı aydınlatma koşullarında pupilla boyutu üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel planlanan bu çalışmaya RVDT tanısı alan hastalar dahil edildi. Optik koherens tomografi ve fundus flöresein anjiografisi dahil olmak üzere ayrıntılı oftalmolojik muayene gerçekleştirildi. Skotopik, mezopik, fotopik ve farmakolojik midriyazis koşullarında pupilla çapları Sirius cihazı (CSO; Sirius, Floransa, İtalya) kullanılarak ölçüldü. RVDT tanılı gözler, etkilenmemiş karşı gözlerle karşılaştırıldı. Bulgular: Toplam 30 hastaya ait 60 göz çalışmaya dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 59,06+/-12,09 yıl idi. Tıkanıklık yeri 17 gözde (%56,67) üst temporal ven, 13 gözde (%43,33) ise alt temporal ven olarak saptandı. Skotopik (4,87+/-0,98 mm, 4,47+/-0,98 mm), mezopik (3,76+/-0,90 mm, 4,08+/-0,88 mm), fotopik (3,27+/-0,72 mm, 3,06+/-0,40 mm) ve midriyatik (7,87+/-0,70 mm, 7,76+/-0,68 mm) koşullarda ölçülen pupilla çapları, sağlıklı gözlerle karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanamadı. Sonuç: Pupilla refleksindeki farklılıklar ve değişiklikler, retinal ven tıkanıklığında prognostik bir kriter olarak bilinmektedir; ancak bu bulgular ven dal tıkanıklığında korunmuş olarak görünmektedir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, retinal ven dal tıkanıklığının farklı aydınlatma koşullarında pupilla çapını etkilemediği gösterilmiştir.
