SEDEF ERSOY, NURDAN PAKER, YELDA SOLUK ÖZDEMİR, FUAT ÇAĞLAYAN
İstanbul Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi - 2024;9(26):30-37
Amaç: Bu çalışmanın amacı, inmeli hastalarda robot destekli yürüyüş eğitiminin motor fonksiyonlar ve duygusal durumlar üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Gereç ve yöntemler: Ocak 2021 ile Ocak 2022 arasında 5 haftada 15 seans robot destekli yürüyüş eğitimi (RAGT) alan yirmi beş inme hastası bu retrospektif klinik araştırmaya dahil edildi. Motor değerlendirmeler için Brunnstrom iyileşme aşamaları kaydedildi. Yürüme durumu kaydedildi. Anksiyete bozukluğu ve depresyon, başlangıçta ve tedaviden sonra Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Ortalama yaş 57,76±12,2 yıldı. Ortalama inme süresi 59,1±115,4 aydı (ortanca 14,5). Ortalama HADS anksiyete skoru 7,8±3,8 ve ortalama HADS depresyon skoru kabulde 8,5±4,5 idi. Tedaviden sonra HADS anksiyete ve depresyon skorları anlamlı olarak değişmedi (p > 0,05). Tedavinin başlangıcında 12 hastada (%48) HADS anksiyete skorları ≤7 iken, 14 hastada (%56) depresyon skorları ≤7 idi. Çalışmanın sonunda 10 kişide (%40) HADS anksiyete skoru ≤7 iken, 12 kişide (%48) HADS depresyon skoru ≤7 idi. Alt ekstremitelerin ortalama Brunnstrom iyileşme evresi başlangıçta 3,9±1,0 iken, tedavi sonunda 4,2±0,8 idi (p<0,05). Üst ekstremite Brunnstrom motor evreleri başlangıçta 3,1±1,0 iken, RAGT’den sonra 3,2 ±1,0 idi (p>0,05). Sonuçlar: Bu çalışmada alt ekstremite motor performansı RAGT’den sonra anlamlı şekilde arttı. Tedaviden sonra duygusal durum önemli ölçüde değişmese de, anksiyete ve depresyonu olan hastaların sayısı azaldı.
