Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

ROMATOİD ARTRİT, ANKİLOZAN SPONDİLİT VE OSTEOARTRİT HASTALARINDA GLUTATYON PEROKSİDAZ DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

SİBEL ÇUBUKÇU, NİHAL TAŞ, AYSEL ARICIOĞLU, AYŞE BİLGİHAN

Romatoloji ve Tıbbi Rehabilitasyon Dergisi - 1998;9(3):147-152

Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, Denizli

 

Günümüzde serbest oksijen radikallerinin romatizmal hastalıkların etyopatogenezinde yer aldığı kabul edilmektedir. Son yıllarda, serbest radikaller ve savunma mekanizmasında yer alan enzimler bu hastalıklarda araştırılmış, ancak glutatyon peroksidaz enzim aktivitesinin azaldığı, değişmediği ve hatta arttığım gösteren çelişkili sonuçlar elde edilmiştir. Bu nedenle lipid peroksit son ürünü olan malondialdehid ve eritrosit glutatyon peroksidaz enzim düzeyi 30 romatoid artrit, 15 ankilozan spondilit, 15 osteoartrit hastası ve kontrol olarak 10 sağlıklı kişide incelendi. Elde edilen sonuçlarda romatoid artritte malondialdehid düzeyinin diğer gruplara göre belirgin artmış olduğu (romatoid artrit 945.7±429, kontrol 637.13±317.9), glutatyon peroksidaz düzeyinin ise azaldığı saptandı (romatoid artrit 16.31 ±5.36, kontrol 28.36±8.8)(p<0.05). Ankilozan spondilit hastalarında ise yalnızca kontrol grubuna göre glutatyon peroksidaz düzeyinde azalma anlamlı bulundu (p<0.05). Hastaların klinik ve laboratuar parametreleri ile glutatyon peroksidaz düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Tüm hastalarımıza antiromatizmal tedavi uygulanmasına rağmen malondialdehidin düzeyinin yüksek, glutatyon peroksidaz düzeyinin İse azalmış bulunması nedeniyle medikal tedavinin serbest oksijen radikallerinin etkisini önlemede yetersiz olduğu ve bu nedenle yeni tedavi seçenekleri için araştırmalara gerek bulunduğu düşünüldü.