Ayşe Gül TÜRKMENOĞLU
Sağlık Bilimlerinde Değer - 2026;16(2):258-264
Amaç: Bu çalışmanın amacı romatoid artritli (RA) hastalarda temporomandibular eklemdeki dejeneratif kemik değişikliklerini panoramik radyograflar kullanarak değerlendirmek ve bulguları kontrol grubuyla karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya 50 RA hastası ve 50 kontrol grubu olmak üzere 100 kişi dahil edildi. Hastaların panoramik radyograflarındaki dejeneratif değişiklikler erozyon, düzleşme, osteofit, subkondral kist ve skleroz görülme durumlarına göre değerlendirildi. Gruplar arasında tek veya birden fazla dejeneratif değişiklik görülme durumu ile eklem tutulumu (tutulum yok, unilateral/bilateral tutulum) kayıt altına alındı. Verilerin istatistiksel analizi Pearson Ki-kare testi ve Fisher's exact testi kullanılarak yapıldı. Gözlemci içi uyumu ölçmek için Cohen'in kappa testi kullanıldı. İstatistiksel olarak p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Düzleşme (p<0,001), erozyon (p=0,005), skleroz (p=0,037) ve subkondral kist (p=0,035) çalışma grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. Çalışma grubunda hem tek hem de birden fazla dejeneratif değişikliğin görülme oranının kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu tespit edildi. Gruplar arasındaki eklem tutulumu dağılımında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p <0,001). Gözlemci içi kappa değeri 0,951'di. Sonuç: RA'lı hastalarda temporomandibular eklemdeki dejeneratif değişiklikler kontrol grubuna göre daha sık gözlendi. Bu sebeple RA hastalarının klinik muayenesi yapılırken temporomandibular eklem muayenesi göz ardı edilmemeli, olası dejeneratif değişiklikler açısından uygun görüntüleme tekniği ile değerlendirme yapılabilir.
