Esra KARAKUŞ, Didem AYHAN
Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2026;8(2):396-407
Amaç : Bu araştırma, ruhsal bozukluğu olan bireylerde çocukluk dönemi örselenme yaşantılarının yaygınlığını ve bu yaşantıların demografik ve klinik özelliklerle bağlantısını incelemektir. Gereç ve Yöntem : Araştırma, bir şehir hastanesi psikiyatri polikliniğine başvuran 496 birey ile yürütülmüştür. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Çocukluk Dönemi Örselenme Yaşantıları Ölçeği Kısa Formu (ÇÖYÖ -KF) kullanılarak toplanmıştır. Veri analizi, SPSS 23.0 programı kullanılarak bağımsız örneklem t -testi (iki grup) ve tek yönlü ANOVA ile gerçekleştirildi. Bulgular : Katılımcıların örselenme yaşantılarının analizi, çocukluk dönemindeki fiziksel istismarın yaşla birlikte azalmasına rağmen, bekar bireyler, çalışanlar, kırsal kesimde yaşayanlar, alkol kullananlar ve uyku kalitesi düşük olanlar arasında daha yaygın olduğunu göstermektedir. Çocukluk dönemindeki duygusal istismarın daha yüksek seviyeleri kadın hastalarda, üniversite mezunlarında ve depresyon tanısı konmuş bireylerde gözlemlenmiştir. Ayrıca, çocukluk dönemindeki fiziksel ve duygusal ihmal, üniversite eğitimi almış hastalarda, aileleriyle birlikte yaşayanlarda, depresyon tanısı konmuş bireylerde, tütün ve alkol kullananlarda ve intihar girişiminde bulunmuş bireylerde daha yaygındı. Bununla birlikte, duygusal ihmal puanları, diğer gruplara kıyasla daha düşük ekonomik statüye sahip katılımcılarda daha düşük çıkmıştır. Sonuç : Ruhsal bozukluğu olan bireylerde çocukluk dönemi travmalarının yaygın olduğu ve bu travmaların demografik ve klinik özelliklere göre farklılaştığı saptanmıştır.
