SAGİTTAL İSKELET YAPILARINDA SELLA TURCİCA: BİR CBCT ÇALIŞMASI

Ezgi UZUN, Burak Kerem APAYDIN

Selcuk Dental Journal - 2026;13(2):247-251

Pamukkale University, Faculty of Dentistry, Department of Oral and Maxillofacial Radiology, Denizli, Türkiye

 

Giriş: Bu çalışmanın amacı, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) görüntüleri kullanılarak farklı sagital iskelet sınıflarına sahip deneklerde sella turcica'nın (ST) boyutsal ölçümlerini, morfolojik özelliklerini ve köprü oluşumunun varlığını araştırmaktı. Yöntemler: Toplam 203 kişi, sagital iskelet tiplerine göre (Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf III) gruplandırılmıştır. Bu kişilerde ST'nin uzunluk, derinlik ve çap dahil olmak üzere lineer ölçümleri yapılmıştır. ST morfolojisi, normal yapı ve morfolojik varyasyonları içeren altı tipli bir sınıflandırma kullanılarak değerlendirilmiştir. Kalsifikasyon örüntüleri, yok, kısmi veya sella turcica köprüleme (STB) olarak sınıflandırılmıştır. Elde edilen ölçümler ve sınıflandırmalar, sagital iskelet örüntüleri arasında karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analizler, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Bağımsız Örnekler t-testi ve ki-kare testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: ST doğrusal ölçümleri veya kalsifikasyon tipleri açısından cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. ST uzunluğu ve derinliği iskelet tipleri arasında anlamlı bir farklılık göstermese de, ST çapı, Sınıf I ve Sınıf II iskelet tiplerine kıyasla Sınıf III iskelet tipinde anlamlı derecede daha büyüktü. ST kalsifikasyon tipleri ile iskelet tipleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlemlendi; tam STB, Sınıf III'te daha yaygındı. Sonuç: Sınıf III iskelet yapılarında gözlenen ST çapındaki artış ve STB prevalansındaki yükselme, bu ST özelliklerinin sagital iskelet yapılarıyla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgular, ST ölçümlerinin ve köprüleme yapılarının kraniyofasiyal gelişimin değerlendirilmesinde olası göstergeler olarak dikkate alınabileceğini göstermektedir.