RABİA TUĞBA TEKİN, HİLAL ASLAN
Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2025;10(1):1-10
Amaç: Sağlık bilimleri fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin de nomofobi düzeylerinin ve bunun fiziksel aktivite düzeyi ile ilişkisinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmanın örneklemini farklı üniversitelerdeki Sağlık Bilimleri Fakültelerinde öğrenim görmekte olan fizyoterapi ve rehabilitasyon, hemşirelik, beslenme ve diyetetik, odyoloji, çocuk gelişimi ve dil ve konuşma terapisi bölümlerinde öğrenim görmekte olan lisans öğrencileri ile gerçekleştirildi. Veriler Google Forms aracılığıla hazırlanmış online bir anket ile katılımcılara sunuldu. Öğrencilerin demografik ve akıllı telefon kullanım alışkanlıklarına ek olarak nomofobi seviyeleri Nomofobi Ölçeği ile, fiziksel aktivite düzeyleri ise Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile değerlendirildi. Bulgular: 231 öğrenci ile tamamlanan çalışmada öğrencilerin %42.9’u (n: 99) cep telefonlarını sosyal medyaya erişim amacıyla kullandıklarını, %43.3’ü (n: 100) dışarıdayken yanlarında şarj aleti taşıdıklarını ve %65.4’ü (n: 151) cep telefonlarını normalden fazla kullandıklarını düşündükleri bulundu. Öğrencilerin 64’ünde (%27.7) hafif, 110’unda (%47.6) orta ve 57’sinde (%24.7) aşırı düzeyde nomofobi davranışı mevcuttu. Öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyi ve nomofobi düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönde ilişki bulundu (p<0.05). Sonuç: Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin büyük kısmında orta ve yüksek şiddette nomofobi mevcuttur ve nomofobi ile fiziksel aktivite düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki vardır. Üniversitelerde nomofobi davranışına yönelik bilgilendirici faaliyetlerin ve fiziksel aktivite düzeyini arttırmaya yönelik teşvik edici uygulamaların olması önemli bir çağ olan üniversite çağındaki bireylerin mental ve bedensel sağlığını geliştirmek için önem taşımaktadır.
