FATMA KARASU, AYSUN GÖLLÜCE, ELİF GÜVENÇ
İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi - 2018;6(1):63-76
Amaç: Bu araştırma Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin ötenaziye ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal-Metod: Araştırmanın evrenini, bir vakıf Üniversitesinde 2014-2015 öğretim yılına devam eden lisans öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini Sağlık Bilimler Fakültesinde Hemşirelik, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon, Beslenme ve Diyetetik bölümlerinde öğrenimine devam eden toplam 370 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından geliştirilen anket formunda, öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini ve ötenaziye ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla toplam 24 sorudan oluşturulmuştur. Öğrencilerden toplanan veriler SPSS 18.00 paket programında, yüzde, ortalama, chi-square testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın yürütülebilmesi için etik ve yasal izinlerle birlikte çalışmaya katılan öğrencilerden sözel onayları alınmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %67.3’ünün kız; %35.4’ünün Beslenme, %33.2’sinin FTR, %31.4’ünün Hemşirelik bölümünden okuduğu; %21.6’sının 1., %36.2’sinin 2., %21.9’unun 3., %20.3’ünün 4. sınıfa da öğrenim gördüğü; %52.2’sinin ilde yaşadığı; %74.6’sının çekirdek aileye sahip; %58.6’sının ötenazinin ne olduğunu bildiği, %20.0’ının ötenazinin olması gerektiğini ifade ettiği; ötenazinin %48.4’ünün hastanın acı çekmemesi için, %18.1’inin tedavi olanağı olmayan bir hastalığı bulunanlarda uygulanması; %41.1’inin ötenazinin yasallaşmaması gerektiği; ötenazi yasallaşırsa uygulamanın %53.5’inin yasalarda belirtilen bir ekip tarafından uygulanması gerektiğini ifade etmişlerdir. Sonuç: Öğrencilerin büyük bir kısmı ötenazinin uygulanmaması gerektiğini, yaklaşık yarısının ötenazinin yasallaşmaması gerektiğini ifade ederken, şayet ötenazi yasallaşırsa, yasalarla belirtilen bir ekip tarafından yapılmasının uygun olduğu, yarısından fazlasının bilinci kapalı yakınlarına ötenazi istemediği saptanmıştır.
