Aysun DANAYİYEN
Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;11(3):231-238
Amaç: Bu çalışmada İstanbul'daki kamu sağlık çalışanlarının algıladıkları kariyer engelleri ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişki incelenmiş; İstanbul'da yaşam koşullarının bu ilişkideki etkisi değerlendirilmiştir. Materyal ve Metot: İlişkisel tarama modeline dayalı bu kesitsel araştırma, Mart -Mayıs 2025 döneminde İstanbul Avrupa Yakası'ndaki kamu hastanelerinde görev yapan 249 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Veriler, demografik form, Kariyer Engelleri Ölçeği (40 madde) ve İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği (4 madde) aracılığıyla toplanmıştır. Analizler SPSS 25.0 programında ANOVA ve çoklu regresyon testleri ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %66,7'si kadın, yaş ortalaması 32,5+/-8,1 yıl ve aylık ortalama gelir 58.164 TL'dir. %69,9'u İstanbul'daki yaşam koşullarının mesleki yaşamlarını olumsuz etkilediğini belirtmiştir. Varyans analizlerine göre medeni durum (p<0.001), meslek grubu (p<0.001), vardiya düzeni (p<0.01) ve yöneticilik hedefi (p<0.05) algılanan kariyer engellerini anlamlı düzeyde etkilemiştir. Buna karşılık, İstanbul'daki yaşam koşullarına ilişkin algı yalnızca işten ayrılma niyetiyle anlamlı düzeyde ilişkili bulunmuş; algılanan kariyer engelleri üzerinde ise anlamlı bir etki göstermemiştir. Regresyon analizine göre işten ayrılma niyetini en güçlü yordayan değişkenler özgüven eksikliği (beta=0.239, p=0.001), kariyer planlama eksikliği (beta=0.220, p=0.004), iş -yaşam dengesizliği (beta=0.215, p<0.001), nöbet sıklığı (beta=0.182, p=0.002) ve İstanbul'da yaşam koşullarıdır (beta=0.176, p=0.002). Sonuç: Kariyer engelleri algısının bazı alt boyutları ve İstanbul'daki yaşam maliyetleri, sağlık çalışanlarının işten ayrılma niyetini anlamlı biçimde artırmaktadır. Sağlık çalışanlarının elde tutulması için bireysel destek programları ve yaşam koşullarına yönelik sosyal politikalar geliştirilmelidir.
