Zehra ÖZEN, Gülizar GÜLCAN ŞEREMET
InHealth Theory - 2026;3(1):14-25
Amaç: Bu araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarının yapay zekâ (YZ) kaygı düzeyleri ile ekip çalışması tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu değişkenlerin sosyo-demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Yöntem: Araştırma, Türkiye'de bir Çankırı ilinde bir hastanede görev yapan sağlık çalışanları üzerinde kesitsel tasarım kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini 128 sağlık çalışanı oluşturmakta olup, çalışmaya rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 107 sağlık profesyoneli dahil edilmiştir. Veriler anket tekniği kullanılarak toplanmış; veri toplama araçları olarak Yapay Zekâ Kaygı Ölçeği ve Ekip Çalışması Tutumları Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi, t-testi ve Anova testleri kullanılmıştır. Bulgular: Analizler, YZ kaygısının farklı demografik değişkenlere göre değişiklik gösterdiğini ortaya koymuştur. Buna göre, "İş Hayatında Değişim" ve "Yapay Zekâya Güven" boyutları kadınlarda erkeklere göre daha yüksek bulunmuş; "Sosyoteknik Uyum" boyutu ise evli katılımcılarda bekar katılımcılara kıyasla daha yüksek çıkmıştır (p < 0,05). Eğitim düzeyine göre ise "Öğrenme" ve "Karşılıklı Destek" boyutlarında anlamlı farklılıklar gözlenmiştir (p < 0,05). Ayrıca, ekip çalışması tutumları ile YZ kaygısı arasında zayıf düzeyde negatif bir ilişki saptanmış (r = -0,298, p < 0,01). Sonuç: Bulgulardan yola çıkarak, ekip odaklı ve iş birliğine açık sağlık profesyonellerinin YZ kaygısının daha düşük olduğunu göstermektedir. Çalışma, YZ kaygısını yalnızca bireysel düzeyde değil, ekip çalışması tutumlarıyla ilişkilendirerek inceleyip literatüre katkı sağlayan bir çalışmadır. Bulgular, ekip odaklı tutumların YZ kaygısını azaltabileceğini ve insan merkezli stratejilerin teknolojik entegrasyonda kritik rol oynadığını vurgulamaktadır.
