Memiş KARACA
Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;17(2):0-0
Amaç: Çalışanların performanslarını arttırmada rol çatışması ve rol belirsizliğinden kaçınılması ve olumsuz stresin önlenmesi kritik faktörlerdir. Sağlık işletmelerinde etkinlik ve verimliliği azaltabilecek unsurların başında işten ayrılma niyeti, rol çatışması ve rol belirsizliği olduğu bilinmektedir. Bu kavramlar arasında ilişkiler olduğu ise literatür çalışmalarında da belirtilmiştir. Bu doğrultuda çalışmada, sağlık işletmelerinde iş stresi aracılık rolünde iken rol çatışması ve belirsizliğinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yöntem: Kayseri ilinde faaliyet gösteren bir kamu sağlık işletmesinde 347 sağlık çalışanı üzerinde anket tekniği uygulanarak veriler toplanmıştır. Anketler yüz yüze yapılmış olup, elden toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada %95 güven düzeyi esas alınmış olup, istatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Bu çerçevede elde edilen bulgular, rol çatışmasının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde iş stresinin kısmi aracı değişken olarak etkilediğini göstermektedir. Buna karşın, sağlık çalışanlarında rol belirsizliğinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde iş stresinin istatistiksel olarak anlamlı bir aracılık rolü bulunmadığı tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma, rol çatışmasının iş stresi ve işten ayrılma niyetini anlamlı düzeyde artırdığını, iş stresinin ise bu süreçte kısmi aracılık rolü oynadığını saptamıştır. Kamu hastanelerindeki katı bürokratik işleyiş ve önceden tanımlanmış protokoller nedeniyle rol belirsizliğinin etkisi önemsiz bulunduğu tahmin edilmektedir. Sonuçlar, iş gücü istikrarı için bireysel müdahalelerden ziyade rol çatışmasını minimize edecek yapısal düzenlemelerin kritik önemini vurgulamaktadır .
