RECAİ OĞUR, MUSTAFA ALPASLAN BABAYİĞİT, HAKAN YAREN, ERCAN GÖÇGELDİ, ÖMER FARUK TEKBAŞ, METİN HASDE
Genel Tıp Dergisi - 2005;15(1):19-25
Amaç: Bu çalışmada sağlık teknisyenliği öğrencilerinin ayak hijyeni konularındaki bilgi, tutum ve davranışlarını tespit etmek ve eğitim ile ayak hijyeni bilgi düzeylerinde artış sağlanıp sağlanamayacağını araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Yaşları 14-17 arasında değişen ve ileride topluma sağlık konusunda bilgi verecek konumda bulunacak sağlık teknisyenliği öğrencilerinin ayak hijyeni konusundaki bilgi düzeyleri, tutumları ve davranışları araştırılmış; eğitim verilerek bilgi düzeylerinde artış meydana getirilmeye çalışılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin mevcut bilgi düzeyinin bulundukları sınıf, ailelerinin gelir düzeyleri ile ilişkili olmadığı, ancak yaşadıkları yerleşim yerinin nüfusu arttıkça bilgi düzeyinin düştüğü saptanmıştır. Eğitim öncesinde öğrencilerin ortalama bilgi düzeyi puanları 64.9 ± 15.9 iken, konferans şeklinde verilen eğitimle öğrencilerin bilgi düzeylerinde % 32.8 artış sağlanmıştır. Öğrencilerin % 43.0'ının halen kullandıkları ayakkabıdan rahatsız olduğu ve % 17.4'ünün daha önce ayak mantarı nedeniyle hekime müracaat ettikleri gözlenmiştir. Sonuç: Ayak mantarı ve diğer ayak patolojileri ergenlik çağından itibaren artmaya başlamaktadır. Bu nedenle başta sağlık eğitimi verilen okullar olmak üzere, tüm okullarda kişisel hijyen ve ayak hijyeni konusundaki eğitimlere ve taramalara ağırlık verilmelidir.
