GAMZE TAŞKIN ŞENOL, İBRAHİM KÜRTÜL, ABDULLAH RAY, GÜLÇİN AHMETOĞLU
Northwestern Medical Journal - 2023;3(2):81-87
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, sağlıklı genç bireylerde vücut kitle indeksi ile navikular düşme miktarı arasındaki ilişkiyi cinsiyet farkı gözetilerek değerlendirmektir. Ayrıca ayağın denge mekanizmalarındaki etkisinin daha iyi anlaşılması için literatüre destek olmak ve mevcut tedavi yaklaşımlarına katkı sağlamaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmamıza 18-25 yaş arası 100 tıp fakültesi öğrencisi dahil edildi. Katılımcıların yaş, boy ve kilo bilgileri kaydedildi ve vücut kitle indeksi (VKİ) hesaplandı. Ayağın pronasyon cevabını ölçmek için navikular düşme testi uygulandı. BULGULAR: Belirlenen parametrelerin erkeklerde ve kadınlarda sırasıyla ortalama±ss değerleri; yaş; 20 ve 20, boy (cm); 179±12,7 ve 163±0,05, ağırlık (kg); 78,8±5,3 ve 54,5, VKİ (kg/m2) 24,4±3,5 ve 20,2, oturur pozisyonda sağ navikular tüberkül yüksekliği (ONTSa); 43,7±4,8 ve 38,7±5,1, ayakta sağ navikular tüberkül yüksekliği (ANTSa); 36,4±4,2 ve 24,9±4,8, sağ ayağın navikular düşme oranı (ANDSa); 7,2±4,2ve 7,2±5,3, oturur pozisyonda sol navikular tüberkül yüksekliği (ONTSo); 37,2±3,5 ve 32,3±5,3, ayakta sol navikular tüberkül yüksekliği (ANTSo); 30±4,7 ve 31,5±5,2, sol ayak navikular düşme oranı (ANDSo); 7,2±4,7 ve 7,4±4,6 olarak ölçülmüştür. TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmamız sonucunda kadın ve erkeklerde vücut kitle indeksi arttıkça naviküler düşme oranında anlamlı bir değişimin olmadığı görülmüştür.
