Derya CORA KADIOĞLU, Nezaket YILDIRIM
YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2025;6(3):391-396
Son dönemlerin popüler konusu olan sessiz istifa kavramı 2009 yılında ortaya atılmış olsa da, COVID -19 pandemisinin yarattığı olumsuz iş koşulları ile ivme kazanarak çalışanların sessiz çığlığı olmuştur. Sessiz istifa kavramında, çalışanlar işlerini aksatmadan işe gidip gelirler ve kendilerinden beklenen işin koşullarını minimum yerine getirirler. Daha öncesinde yaptıkları gönüllü işlerini yapmadan, mesai saatleri sona erdiğinde işleri ile ilgili süreçleri devam ettirmezler. Bu da çalışanlarda ve çalışma koşullarında köklü değişimler olacağının göstergesi olarak yorumlanabilir. Bu değişimler örgüt kültürü ve yapısını doğrudan etkileyeceğinden kurum yöneticilerinin dikkate alması gereken konulardan biri olarak üst sıralara yükseldiği söylenebilir. Özellikle COVID -19 pandemi dönemini yoğun yaşayan sağlık sektörü çalışanları için bu konu ayrıca önem arz etmektedir. Sağlık sektörünün önemli çalışanları olan hemşirelerin, sessiz istifa sürecine girmeleri ise onların yenilikçi, profesyonel ve araştırmacı özelliklerini kaybederek bakım kalitesinin azalmasına sebep olacaktır. Bu durum, hemşirelik mesleğinin geleceği ve sağlık hizmetlerinin aksamasına yol açacaktır. Bu sebeple toplumun iyilik halinin sağlanması ve korunması için var olan hemşireleri sessiz istifa sürecinin olumsuz unsurlarından korumak ve bu yöndeki eğilimin sebeplerini ve çözüm önerilerini araştırmak için bu kavram ele alınmıştır. Ayrıca sessiz istifa kavramı ile hemşirelik alanında yapılan akademik çalışmaların sınırlı sayıda olması ve mevcut çalışmanın yapılacak diğer araştırmalara da kaynak olacağı düşünülmüştür.
