ÖNDER ALTIN
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2020;31(2):96-100
Amaç: Ön karın duvarı fıtıkları (ventral herniler) karın cerrahisi sonrasında sık karşılaşılan problemlerdendir. Bu tip fıtıklar çoğunlukla orta hat ve transvers kesilerden sonra görülmesine rağmen her tip karın operasyonundan sonra görülebilirler. Sıklığı %20 olmasına rağmen son verilere göre insizyonel fıtık sıklığı %211’dir. Sadece Amerika Birleşik Devletleri’nde yılda 190.000 insizyonel herni operasyonu yapılmaktadır. Karın operasyonlarından sonra oluşan insizyonel fıtıklar ciddi iş gücü kaybına, morbiditeye ve kötü yaşam kalitesine neden olmaktadır. Yüksek insidansı ve morbiditesi nedeniyle önemli bir cerrahi sorundur. İnsizyonel fıtıklar karının kapatılmasındaki yetersiz iyileşmeden kaynaklanmaktadır. Obezite, yara kenarlarının sıkı kapatılması, yara yerinde enfeksiyon, hematom, seroma, karın kapama tekniği, steroid kullanımı, malnutrisyon (hipoproteinemi ), sigara kullanımı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), diyabet gibi. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, sıçanlarda farklı karın kapama tekniklerinin hücresel düzeyde yara iyileşmesi üzerine patolojik ve biyokimyasal etkilerinin deneysel olarak gösterilesi amaçlanmıştır. BULGULAR: Bu çalışmada, ortalama ağrılığı 200250 gr olan Wistar Albino cinsi dişi sıçan kullanıldı. Denekler her grupta 8 sıçandan oluşan beş gruba ayrıldı. Önceden yapılan orta hat kesisinden patolojik (enflamasyon, anjiyogenez ve kollojen aktivitesi) ve biyokimyasal [MDA (malondialdehit), NO (nitrik oksit), kaspaz 3 aktivitesi, MMP 2-9 (metalloproteinaz 2 ve 9), TNF alfa (tumör nekrosis faktor alfa), IL6 (interlökin 6)] inceleme için ’U’ şeklinde örnekler alındı, tüm bu işlemlerden sonra sıçanlar sakrifiye edildi. SONUÇ: Bu çalışmanın sonucuna göre, eğer batın fasyası optimal (vaskülariteyi bozmayacak derecede sıkı kapatılmamalı ve uç-uca kapatılmalı) kapatılırsa, tek tek veya sürekli karın kapama tekniği arasında insizyonel fıtık gelişimi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur.
