FADIL AYAN, METİN CANER, MEHMET FARAHMAND, FARUK AYAN, AHMET ALPONAT, BAYRAM KAYABAŞI, ALİ PUSANE
Çağdaş Cerrahi Dergisi (Logos) - 1993;7(3):151-155
Çalışmamızda 7'si mide 10'u ince barsak yerleşimli toplam 17 bezoar olgusu incelenmiştir. Bunlardan 9 'unda ileus, 2'sinde dekubitus sonrası ince barsak perforasyonu olmak üzere 11 olguda akut batın tablosu görüldü. 8 olgumuzun anamnezinde geçirilmiş mide operasyonu saptandı. Operatif işlem olarak mide yerleşimli olgularda gastrotomi + bezoar çıkartılması, ince barsak yerleşimli olgulardan 5'inde enterotomi+bezoar çıkartılması 3'ünde çekuma sağma, perforasyon nedeniyle gelen 2 olguda ise, segmenter ince barsak rezeksiyonu ve primer anostomos işlemi yapılmıştır. Postoperatif mortalite oranı % 5.8 (1/7) olarak bulunmuştur. Günümüzde bezoarlarda cerrahi girişim öncesi konservatif tedavi önerilmektedir. Ancak çalışmamızda görüldüğü gibi yüksek komplikasyon oranı, bezoar kitlesinin büyük olması bizi tüm olgularda cerrahi girişime yöneltmiştir. Ayrıca çalışmamızda mide ameliyatından sonra mide bezoarı gelişmesi için geçen süre ortalama 6 ay (4-8 ay) iken, ince barsak beozarı gelişmesi için geçen süre 11.4 yıl olarak bulundu.
