GAMZE ÇAPA KAYA, BANU UYSAL, HATİCE DURAK
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2001;15(3):199-202
Amaç: Nükleer tıpta tetkiki yapılan hastaların yakınları için en büyük endişe kaynağı hastanın saçtığı radyasyondan korunmadır. Bu çalışmada, biz tetkik bitiminde hastalar bölümden ayrılmadan önce hastalardan saçılan radyasyon doz hızını Geiger-Müller sayacı ile ölçtük. Hasta yakınlarının korunma önlemi alması gerekip gerekmediğini araştırmak için maruz kalınan doza karşılık gelen absorblanan doz eşdeğerlerini hesapladık. Gereç ve Yöntem: Dinamik böbrek sintigrafisi, kemik sintigrafisi, myokard perfüzyon sintigrafisi, tiroid sintigrafisi çekilen 35'er hasta ve statik böbrek sintigrafisi çekilen 20 hastada çalışmaya dahil edildi. Tetkik bitiminde 0.1 metre, 1 metre ve 2 metreden saçılan radyasyon doz hızları ölçüldü ve absorblanan doz eşdeğerleri hesaplandı. Bulgular: En yüksek değerler, maksimum absorblanan doz eşdeğeri 147 microSv/saat ve ortalama doz eşdeğeri 110 microSv/saat ile dinamik böbrek sintigrafisi çekilen hasta grubundaydı. Dinamik böbrek sintigrafisi ve kemik sintigrafisi için her üç mesafeden elde edilen maksimum ve ortalama absorblanan doz eşdeğerleri, statik böbrek sintigrafisi, myokard perfüzyon sintigrafisi ve tiroid sintigrafisi için elde edilen değerlerden yüksek olarak bulundu (p<=0.05). Statik böbrek sintigrafisi ile myokard perfüzyon sintigrafisi ve tiroid sintigrafisi arasında 0.1 metre ve 1 metre mesafeden elde edilen değerler arasında anlamlı fark izlenirken (p<=0.05), 2 metrede fark saptanmadı. Tiroid sintigrafisi ile myokard perfüzyon sintigrafisi arasında ise her üç mesafe için anlamlı bir fark saptanmadı. Sonuç: Bu çalışmada tüm tetkikler için farklı üç mesafeden elde edilen maksimum ve ortalama absorblanan doz eşdeğerleri toplum bireyi için sınır olarak kabul edilen 1 mSv'in altında olduğundan hasta yakınları için korunma önlemi alınmasına gerek olmadığı söylenebilir.
