MUSTAFA MAZHAROĞLU, MERT ÖZMEN, GÖKHAN KÖKER, MUHAMMED ALİ COŞKUNER, MERVE EREN DURMUŞ, AYHAN HİLMİ ÇEKİN
Güncel Gastroenteroloji - 2025;27(1):27-41
Siroz, etiyolojisinden bağımsız olarak karaciğerin geri dönüşsüz hasarına bağlı gelişen ve yalnızca hepatik sistemi değil, çeşitli organ sistemlerini de kısmen ya da tamamen etkileyebilen bir hastalık olarak günümüz tıp literatüründeki yerini korumaktadır. Özellikle ileri evre ve dekompanse sirozlu hastalarda, hastalığın seyri boyunca ortaya çıkan çeşitli patofizyolojik mekanizmalar sonucunda azalmış oral alım, artmış amonyak düzeyi, sitokin ve hormonal denge bozuklukları ile tedavide kullanılan ilaçlara bağlı olarak malnütrisyon ve sarkopeni gelişebilmektedir. Tüm sirozlu hastalar malnütrisyon açısından geçerliliği kanıtlanmış yöntemlerle kapsamlı olarak değerlendirilmelidir; sarkopeni açısından da uygun ölçüm yöntemleriyle taranmalıdır. Tedavide, uzman diyetisyen eşliğinde yürütülen multidisipliner bir yaklaşımla hastaların yeterli kalori alımını destekleyecek biçimde beslenme ve vitamin takviyeleri uygulanmalı; hastalar fiziksel aktiviteye teşvik edilmeli ve belirli aralıklarla malnütrisyon ile sarkopeni açısından yeniden değerlendirilmelidir.
