GÜL SANDAL UZUN, SUZAN DİNKÇİ, ESRA KAYACAN ERDOĞAN, ÖZCAN UZUN EREN ERKEN
Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;27(2):163-168
Amaç: Bu çalışmada, sistemik lupus eritematozus (SLE) hastalarında C-reaktif protein (CRP) gen polimorfizmlerinin sıklığı ve bu polimorfizmlerin hastalığın klinik ve laboratuvar özellikleriyle ilişkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntemler: Üçüncü basamak hastanede romatoloji bölümüne başvuran SLE hastaları çalışmaya dahil edildi. Romatolojik ve sistemik hastalık öyküsü olmayan yaş-cinsiyet eşleştirilmiş sağlıklı bireyler kontrol grubu olarak seçildi. CRP genindeki tek nükleotid polimorfizmleri (rs1130864, rs1205 ve rs1800947) her iki grupta da genotiplendirildi. Rs1205 (CC/CT/TT), rs1130864 (CC/CT/TT) ve rs1800947 (CC/GC) için genotip sıklıkları hastalar ve kontrol grupları arasında karşılaştırıldı. SLE hastalarında polimorfizmlerin varlığı ve hastalığın klinik belirtileri arasındaki ilişki incelendi. Bulgular: Bu çalışmaya 74 SLE hastası ve 72 sağlıklı kontrol dahil edildi. SLE grubunda genotip sıklıkları şu şekildeydi: Rs1205: CC, % 43,7 (n=31); CT, % 46,5 (n=33); ve TT, % 9,9 (n=7); rs1130864: CC, % 54,3 (n=38); CT, % 42,9 (n=30); ve TT, % 2,9 (n=2); rs1800947: GC, % 93,1 (n=67). SLE hastaları ve kontroller arasında CRP genindeki tek nükleotid polimorfizmleri sıklıklarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi. Rs1205 CC genotipi, SLE hastalarında daha yüksek oral ülser sıklığı ve daha düşük kompleman seviyeleri ile ilişkilendirildi. Sonuç: CRP geni tek nükleotid polimorfizmleri ile SLE yatkınlığı arasında bir ilişki saptanmamış olsa da, bu polimorfizmler SLE hastalarının belirli klinik özelliklerini etkileyebilir.
