Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

ŞİZOFRENİ ETYOPATOGENEZİ VE İNTİHAR RİSKİNDE SİTOMEGALOVİRÜS: VAKA-KONTROL ÇALIŞMASI

ÖZER AKGÜL, ÖMER FARUK DEMİREL

Psikiyatri Hemşireliği Dergisi - 2020;11(2):124-128

İstanbul Aydın Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, İstanbul

 

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu vaka-kontrol çalışmasında, Sitomegalovirüs (CMV) infeksiyonu ile şizofreni veya intihar riski arasındaki olası ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Vaka-kontrol çalışması olarak dizayn edilen bu araştırmaya 134 şizofreni tanılı hasta ve 140 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 274 olgu dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan olguların sosyodemografik özellikleri, klinik verileri ile intihar risk puanları yüzyüze görüşmelerde kaydedilmiş, serum örneklerindeki CMV IgG seroprevalansı belirlenmiştir. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen olguların yaş ortalamasının 30.82±0.59 yıl; %50.7’sinin kadın, %49.3’ünün erkek; %5.1’nin okur – yazar olmadığı, %26.3’ünün ilköğretim, %42.3’ünün ortaöğretim ve %26.3’ünün ise lisans mezunu; İDÖ (İntihar Davranış Ölçeği) puan ortalamasının ise 6.27±3.12 olduğu belirlenmiştir. Çalışmada CMV IgG seropozitiflik oranı %64.6 (177/274) olarak belirlenmiştir. CMV IgG seropozitiflik oranlarının sağlıklı kontrol grubunda %48.6 (68/140), şizofreni grubunda ise %81.3 (109/134) olduğu ve şizofreni ile CMV seropozitifliği arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.001). CMV IgG seropozitifliği intihar riskine sahip olmayan ve olan katılımcılarda sırası ile %61.5 ve %70.7 olarak belirlenmiş ve CMV IgG seropozitifliği ile intihar riski arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır (p=0.137). TARTIŞMA ve SONUÇ: Latent CMV infeksiyonunun, dopamin ve diğer nörotransmitter düzeylerine olan potansiyel etkileri ile şizofreni etyopatogenezinde rol oynayabileceği düşünülmüştür. Ancak, şizofreni ve CMV ile ilgili daha ileri araştırmalara ihtiyaç bulunduğu ve böylece şizofreni tedavisinde iyileştirme sağlanabileceği düşünülmektedir.