SÜHEYLA ÜNAL, BURHANETTİN KAYA, BÜLENT ÇEKEM, HANDAN I ÖZIŞIK, GÖNÜL ÇAKIL, MİNE KAYA
Türk Psikiyatri Dergisi - 2004;15(4):291-299
Amaç: Bu çalışmada kronik ve yineleyici bir seyir gösteren, bireyin işlevselliğini olumsuz yönde etkileyen şizofreni, iki uçlu duygudurum bozukluğu ve epilepside hastalığın seyrinin aile işlevleri üzerindeki etkisi araştırıldı. Yöntem: Çalışmaya DSM-IV ölçütlerine göre şizofreni tanısı konan 25 hasta, iki uçlu duygudurum bozukluğu (İUDB) tanısı konan 25 hasta ve 25 epilepsi hastası ile, bu hastaların aile üyelerinden 134 kişi alındı. Hastalar ve aile bireyleriyle görüşülerek sosyodemografik veri formu dolduruldu ve Aile Değerlendirme Ölçeği (ADÖ) uygulandı. Bulgular: Şizofreni hastalarının genel işlevsellik düzeylerinin daha düşük, tedaviye daha uyumsuz oldukları gözlendi. İki uçlu duygudurum bozukluğu olan hasta ailelerinin işlev düzeyi diğer iki gruptaki ailelere göre daha yüksekti. Şizofreni grubunda hastalar iletişim ve davranış kontrolünü, epilepsi grubunda roller ve davranış kontrolünü, İUDB grubunda ise aileler problem çözme ve genel işlevleri daha yüksek düzeyde sağlıksız olarak değerlendirdiler. Sonuç: Ailenin hastalık deneyimi ve bu duruma uyum sağlaması dinamik ve süregiden bir süreçtir. Bulgularımız kronik ruhsal ve nörolojik hastalıkların aile işlevlerinde bazı özgün güçlüklere neden olabileceğini düşündürmektedir.
