ÖMER AYDEMİR, AYŞEN ESEN DANACI, ŞEBNEM PIRILDAR, M HALUK ÖZBAY, SİBEL ÖRSEL, ASENA AKDEMİR, BUKET CİNEMRE, FEVZİYE TOROS, ŞENAL TOT, AYŞE AVCI, RÜSTEM AŞKIN, ALİ SAVAŞ ÇİLLİ
Türk Psikiyatri Dergisi - 2002;13(4):255-264
Amaç: Bu çalışmada, şizofrenili hastalarda özkıyım düşüncesinin değerlendirilmesi ve çeşitli sosyodemografik ve klinik özellikler açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır.Yöntem: Çalışma kapsamına DSM-IV tanı ölçütlerine göre şizofreni tanısı konan 60 hasta alınmıştır. Olguların yarısını akut dönem içinde olan ve hastanede yatan hastalar, diğer yarısını ayaktan izlenen ve stabil dönemde olan hastalar oluşturmuştur. Hastalara yarı yapılandırılmış sosyodemografik veri formu, Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği(PANSS), Calgary Şizofrenide Depresyon Ölçeği (CŞDÖ)ve İçgörünün Üç Bileşenini Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır.Bulgular: Olguların 12'sinde (%20) özkıyım düşüncesi saptanmıştır. Özkıyım düşüncesi olan olgularda özkıyım düşüncesi olmayan olgulara göre, çevreyle ilişkilerinin kötü olması, geçmişte özkıyım girişiminin varlığı, hastalığın akut döneminde olunması yüksek oranda saptandı. Özkıyım girişimi sayısı ortalaması da özkıyım düşüncesi olan olgularda fazlaydı. Pozitif ve negatif belirtilerle ve içgörü derecesiyle özkıyım düşüncesi arasında ilişki saptanmazken, özkıyım düşüncesi olanlarda CŞDÖ ile ölçülen depresyon şiddeti yüksek bulundu.Sonuç: Örneklemimizde saptanan yüksek özkıyım düşüncesi oranı, bu hastaların tedavisi ve izlemi planlanırken özkıyım risklerinin belirlenmesi ve önlemlerinin alınması gerektiğini göstermektedir. Bu hastalarda depresyonun CŞDÖ gibi kolay uygulanabilir ölçeklerle sık değerlendirilmesinin faydası olacağı düşünülmektedir.
