VAHİT YILDIZ
Anatolian Journal of General Medical Research - 2021;31(2):224-229
Amaç: İzole Süperior Labrum Anterior Posterior (SLAP) Tip 2-3 lezyonlu hastalarda artroskopik onarım ile biseps tenotomisinin klinik sonuçlarını karşılaştırmayı amaçladık. Yöntem: İzole SLAP Tip 2-3 lezyonlu artroskopik onarım (24) ve tenotomi yapılan (24) toplam 48 hasta çalışmaya alındı. Ameliyat sonrası tenotomi ve onarım yapılan hastaların ortalama 40. ayda ki CONSTANT omuz skorları karşılaştırıldı. Onarımdan yarar görmeyen, ikinci kez tekrar opere edilip tenotomi yapılan 6 hastanın 12. ayda onarım sonrası ve tenotomi sonrası CONSTANT skorları karşılaştırıldı. BULGULAR: Klinik sonuçlar değerlendirildiğinde tamir grubunda preoperatif CONSTANT skoru 43, 87 (8, 32), postoperatif CONSTANT skoru 71, 41 (9, 75) (p<0, 001) idi. Tenotomi grubunda preoperatif CONSTANT skoru 40, 25(8, 63), postoperatif CONSTANT skoru 90, 04 (4, 04) (p<0, 001) idi. Preoperatif her iki grup birbirleriyle karşılaştırdığında anlamlı bir fark görülmezken (p=0, 146), postoperatif her iki grubun karşılaştırılması anlamlı idi (p<0, 001).Ortalama 27. ay sonunda CONSTANT skoru ortalama 50, 3 (±5, 64) olup şikayetleri geçmeyen ve tekrar artroskopik tenotomi yapılan altı hastanın 12. ayda postoperatif CONSTANT skoru ortalama 86, 8 (±7, 16) idi (p<0, 001). SONUÇ: İzole SLAP Tip 2-3 lezyonlu olgularda tamir veya tenotomi kararını verdirecek herhangi bir kriter bulunmamaktadır. Bu olgularda onarıma göre daha iyi sonuç verdiği için ilk tercih olarak tenotomi kabul edilebilir. SLAP lezyonu onarımından sonra devam eden ağrının nedeni yanlış, yetersiz onarım ya da komplikasyon olarak kabul edilmemeli, ilk etapta mutlaka tolere edilemeyen biseps tendiniti akla gelmelidir.
