Emine ELİBOL, Rabianur TEMİZ, Ezgi ŞEN
Sağlık ve Toplum Dergisi - 2026;36(1):129-138
Amaç: Bu çalışmanın amacı şoförlerde yeme bozukluğu, stres ve uyku ile beslenme durumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya 19-64 yaş aralığında ulaşım araçlarını kullanan 100 şoför katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Genel İş Stresi Ölçeği (GİSÖ), 24 saatlik besin tüketim kaydı, Demografik Yapı Anketi, Yeme Bozukluğu Değerlendirme Ölçeği (EDE-Q-13) (YBDÖ), Uyku Kalitesi Ölçeği (UKÖ) kullanılmıştır. Bulgular: Sürücülerden düşük-orta düzeyde stres bildirenlerin GİSÖ puanları daha düşük, UKÖ puanları daha yüksekti; yüksek stres bildirenlere göre. Toplam GİSÖ ile toplam YBDÖ puanı arasında anlamlı pozitif, UKÖ ile GİSÖ arasında negatif korelasyon vardı (p<0.05). Sağlıklı Yeme İndeksi (SYİ)'ne göre katılımcıların %85'inin beslenme alışkanlıkları zayıftı. Regresyon analizine göre kronik hastalık olmaması, yeme bozukluğu puanını 1.181 kat azaltıyordu (p<0.05). Sonuç: Bulgular, sürücülerde yüksek iş stresinin uyku ve yeme davranışlarını olumsuz etkilediğini; bu durumun uzun çalışma saatleri, düzensiz öğünler ve kronik hastalıklarla arttığını göstermektedir.
